Колумна на Слободан ТОМИЌ – Македонскиот јазик не е фрустрација, тој е симбол на државноста!

Македонија

Пишува: Слободан ТОМИЌ

Слободан ТОМИЌ

Кога министерката Весна Јаневска во Тетово побара превод на македонски јазик од градоначалникот Билал Касами, таа не направи дипломатски гаф, туку државнички чин. 

Не бараше привилегија, туку ја бранеше суштината на Македонија, нејзиниот јазик, нејзиниот уставен темел. 

Секој што тоа не го разбира, или не ја почитува оваа држава, или свесно работи против неа.

КОГА ПРАВОТО НА ЈАЗИК СЕ ПРЕТВОРА ВО ОРУЖЈЕ НА ПРИТИСОК

Билал Касами, со својата  ароганција во Тетово, не водеше разговор за образованието, тој поставуваше политичка мина. 

Наместо да зборува на официјалниот јазик на државата, тој демонстративно избра да одговара само на албански, во присуство на министерката на Републиката, во државнничка активност, под државно знаме.

Тоа не беше спонтана навика, тоа беше порака.

 Порака дека во дел од Македонија, некои градоначалници се чувствуваат повисоко од институциите. 

Порака дека тие, а не уставот, ќе го одредуваат службениот јазик. 

Порака дека Републиката се трпи, но не се почитува.

Но Јаневска не премолчи. 

Со достоинство, со културна и институционална смиреност, таа го изговори најдржавничкиот збор во моментот: „Ве молам, кажете и на македонски, за да разберат и оние што не зборуваат албански.“

Тоа „ве молам“ денес вреди повеќе од сите политички декларации за соживот. 

Тоа беше чин на самопочитување, не на фрустрација.

 ВЛЕН И ШОВИНИЗМОТ СО ПРИЈАТЕЛСКО ЛИЦЕ

Наместо да го осудат Касами за очигледното непочитување на државниот јазик, од ВЛЕН, коалициониот партнер во Владата, реагираа со дрски поуки кон министерката. 

Наместо извинување, тие упатија обвинување. 

Наместо да се засрамат, решија да ја прогласат државничката пристојност за национализам.

Тоа е шовинизмот со пријателско лице. 

Тоа е лицемерието на новата политичка шема која сака да ја претстави Македонија како случајна држава со случаен јазик, a тоа нема да помине.

Секој што го нарекува македонскиот јазик „фрустрација“ ја фалсификува историјата и ја понижува културата.

 Јазикот на Блаже Конески, на Кочо Рацин, на Гане Тодоровски и Петре М. Андреевски не е предмет на политички договори, тој е темел на нашиот идентитет.

МАКЕДОНИЈА НЕ МОЛИ, МАКЕДОНИЈА ЗБОРУВА

Државата нема обврска да се извинува кога го брани својот јазик. 

Напротив, тоа е нејзиното основно право и највисока должност. 

Министерството за образование не е партиска сцена за локални етнички демонстрации. 

Тоа е институција на Република Македонија.

Весна Јаневска со еден збор направи повеќе за државното достоинство отколку сите „евроинтегративни комисии“ заедно. 

Зашто достоинството не се мери во извештаи од Брисел, туку во ставови изговорени со тивка, но непокорна сила.

Македонскиот јазик не е фрустрација.

 Фрустрација е да живееш во Македонија, а да не ја почитуваш. 

Фрустрација е да бидеш градоначалник, а да не ја разбираш државата што те плаќа. 

Фрустрација е да мислиш дека со игнорирање на јазикот, ќе избришеш народ.

ДРЖАВАТА НЕМА ДА БИДЕ ТИВКА И НАБЉУДУВАЧ

Македонија премногу долго молчеше пред навредите, уцените и двојните стандарди. 

Дојде време да се зборува јасно и достоинствено. 

Секој службеник што го игнорира државниот јазик, ја игнорира самата држава. 

И тоа мора да има последици.

Време е за јасна правна норма, во секоја официјална комуникација, без исклучок, службениците мора да го користат македонскиот јазик. 

Не од шовинизам, туку од почит. 

Не за да се понижи некој, туку за да се заштити нешто што е свето.

ОДГОВОР НА ЕДЕН НАРОД

Македонците не бараат ништо повеќе од тоа што им припаѓа, право да зборуваат, живеат и сонуваат на свој јазик. 

Тој јазик е жива ткаенина на нивната историја. 

И кога некој ќе се обиде да го игнорира, тој не ги навредува само граѓаните, туку самото постоење на државата.

Весна Јаневска го покажа тоа што го очекува народот од секој министер: достоинство без агресија, став без викање, љубов кон државата без омраза кон другите. 

Тоа е македонскиот начин, мирен, но непокорен.

ЈАЗИКОТ КАКО ДРЖАВЕН ЗАКОН

Македонскиот јазик не е дел од дневна политика, туку од државен закон.

 Тој не се менува со коалиции и не се релативизира со добри намери. 

Тој се почитува, како што се почитува знамето и химната.

И ако денес Македонија има потреба од нешто, тоа е токму ова, државници како Весна Јаневска што со еден збор ќе потсетат дека државата постои сè додека нејзиниот јазик се слуша и разбира.

Заклучок:

Македонскиот јазик не е административен формулар, ниту етничка варијанта. 

Тој е срцето на Македонија. 

И секој што ќе го негира, удира во тој ритам,a народот што го чува својот јазик, тој народ никогаш нема да биде поразен.

Please follow and like us: