Колумна на Слободан ТОМИЌ – Портрети на моќта. ​ 24 минути за Вучиќ, а интервју по изборите!

Регион Свет

Кога еден медиумски центар му го затвора микрофонот на носителот на победничката изборна листа, се отвораат суштинските прашања за демократијата, цензурата, медиумските монополи и невидливите центри на моќ

Пишува: м-р Слободан ТОМИЌ


Слободан ТОМИЌ

Аналитичар и публицист, автор на политичкиот ТВ-магазин „Гласот на народот“

Авторска политичка и геополитичка анализа во пресрет на парламентарните избори во Србија, 25 октомври 2026 година

​„Пречката на патот станува пат.“

Марко Аврелиј


Марко Аврелиј

​ ДВАЕСЕТ И ЧЕТИРИ МИНУТИ ШТО ОТКРИВААТ МНОГУ ПОВЕЌЕ ОД ЕДЕН МЕДИУМСКИ СПОР

Понекогаш политичката суштина на еден историски прекршувач не се открива на некој голем дипломатски самит, ниту во формален говор пред десетици илјади луѓе, туку во еден навидум мал, но симболички разобличувачки детаљ. Се открива во едно одбивање, во една затворена врата и во еден микрофон што намерно останува исклучен за човекот чие име стои на самиот врв на најсилната изборна листа во државата.

​Токму таков невиден преседан во современата балканска и европска медиумска практика се случи во Србија, во пресрет на судбоносните парламентарни избори закажани за 25 октомври 2026 година.

​Телевизијата Н1 одби Александар Вучиќ лично да ја претстави изборната листа „Александар Вучиќ, Обединета Србија“ во предвидениот и стандарден предизборен термин од 24 минути. 

На неговата политичка организација ѝ беше упатено иронично упатство да испрати некој друг претставник, додека за Вучиќ беше најавена заменска опција, разговор и интервју дури по завршувањето на изборите.

​Тука започнува длабокиот системски и аналитички проблем што мора отворено да се деконструира:

  • ​Каква порака им се испраќа на граѓаните кога на носителот, идеолошкиот мотор и персонификацијата на една изборна листа ѝ се оневозможува непосредно да ја претстави државната програма во терминот што за законски и медиумски критериуми ѝ припаѓа ткму на таа листа?
  • ​Каква е таа парадоксална логика што нуди простор за политичка дебата дури откако гласачките кутии ќе бидат херметички затворени, а изборната волја веќе дефинирана?

​Оценката од аналитички аспект е недвосмислена: оваа одлука не е случаен уреднички пропуст, туку отвора сериозни прашања за системска дискриминација, нарушување на еднаквоста во политичкото претставување и брутално преминување на линијата меѓу автономно уредување и селективно политичко инженерство.

​Редакцијата на Н1 го оправда својот потег повикувајќи се на некогашното одбивање на Вучиќ да гостува во нивното студио и на претходните нарушени релации. Но, од објективен, професионален и правен аспект, предизборниот простор не е приватен сопственост за порамнување сметки, туку јавен ресурс наменет за информирање на граѓаните. Доколку еден медиум претендира да биде професионален, негова обврска е да организира дебата со спротиставени прашања, а не да ја користи својата фреквенција за институционална блокада на лидер кој ја ужива поддршката на мнозинството граѓани.

​ВУЧИЌ НЕ Е САМО ИМЕ НА ЛИСТА, ТОЈ Е ПОЛИТИЧКИОТ ИЗБОР НА МИЛИОНИ ГРАЃАНИ

Александар Вучиќ повеќе од една деценија е централен потпорна точка на српската и балканската геополитичка архитектура. Поддршката што тој ја ужива во народот не е измислена категорија, ниту плод на моментална пропаганда. Таа е директен резултат на видливи економски параметри, инфраструктурна историска трансформација, активна и пркосна дипломатија и принципиелна одбрана на државниот суверенитет во најсложените геополитички околности од Втората светска војна наваму.

​Опозициските структури имаат целосно право да ги критикуваат неговите политики. Но, ниту еден медиумски центар, ниту еден уреднички колегиум и ниту еден надворешен центар на моќ немаат право да се постави над суверената волја на српскиот народ.

​На 25 октомври одлучуваат исклучиво граѓаните на Србија. Не медиумските коментатори, не опозициските лидери од кабинетите и не надворешните амбасади.

​Непобитната поддршка што ја ужива Вучиќ произлегува од длабокото уверување на народот дека Србија во овој момен има потреба од:

  1. ​Политички, економски и институционален континуитет;
  2. ​Јасна развојна стратегија што гради патишта, пруги, болници и фабрики;
  3. ​Дипломатска истрајност што не клекнува пред ултиматуми;
  4. ​Силно и одлучно лидерство способно да го зачува националното достоинство.

​Ако неговите политички противници сметаат дека нудат подобар концепт, нивна обврска е тоа да го докажат со програми на изборите. Политичкиот противник се победува на гласачките места, а не со насилно завртување на микрофонот и медиумско изолирање на човекот што го претставува народното мнозинство.

ИНТЕРВЈУ ПО ИЗБОРИТЕ: ЗОШТО ТОГАШ, А НЕ ПРЕД ГЛАСАЊЕТО?

Најголемиот апсурд во постапката на медиумот лежи токму во нивната понуда Александар Вучиќ да дојде во студиото по завршувањето на изборниот ден.

​Предизборниот процес и медиумското претставување постојат за граѓаните навреме, пред да пристапат кон гласачките кутии, да ги слушнат програмите, аргументите и визијата на лидерите. Откако изборите ќе завршат, гласачите веќе се соочуваат со конечниот резултат и со последиците од сопствениот избор. Затоа, понудата за интервју по изборите е провиден обид да се задоволи формата, додека суштината свесно се поништува.

​Ако редакцијата смета дека Вучиќ е релевантен соговорник за ден по изборите, тогаш секој мислечки граѓанин со право прашува: зошто неговите аргументи не беа еднакво важни тогаш кога народот требаше да донесе судбоносна одлука за иднината на државата? Демократијата не е медиумска забава по завршен чин, туку отворен мегдан каде што граѓаните мора однапред да ги слушнат сите политички опции.

СЕНКАТА НА „ШАРЕНАТА РЕВОЛУЦИЈА“: ЛЕКЦИЈАТА ШТО МАКЕДОНИЈА НЕ СМЕЕ ДА ЈА ЗАБОРАВИ

Како аналитичар од Македонија, имам морална и професионална обврска да ги согледам овие случувања низ призмата на горчливото искуство низ кое мина мојата сопствена земја. Македонското општество одблизу почувствува колку длабоко можат да бидат разнишани државните темели кога медиумскиот простор ќе се стави во служба на политичкото инженерство и кога протестните движења ќе се искористат за рушење на легитимно избраните институции.

​Искуството со т.н. „Шарена револуција“ во Македонија покажа што се случува кога политиката ќе се сведе на црно-бела матрица, кога етикетите го заменуваат дијалогот и кога зад превезот на борбата за демократија ќе се провлечат геополитички планови што го ослабуваат суверенитетот на државата.

​Лекцијата за Србија е кристално јасна: кога се продлабочуваат политичките тензии, најважно е да се сочуваат институционалниот поредок, уставните правила и легитимитетот на изборниот процес. Секоја власт мора да биде подложена на аргументирана критика, но каква било промена смее да биде единствено плод на волјата на народот изразена на слободни избори, а никогаш последица на вонинституционални притисоци, улични блокади или медиумски диктат.

 „ДЛАБОКАТА ДРЖАВА“ И ПОЛИТИЧКИТЕ ЦЕНТРИ НА МОЌ

Во современата глобална геополитика, внатрешните процеси во една суверена држава ретко се одвиваат во изолација. Врз суверените нации постојано се врши притисок од страна на меѓународни мрежи, финансиски центри, невладини конструкции и медиумски конгломерати кои имаат сопствени геостратегиски интереси.

​Во тој контекст, наметнувањето на медиумски блокади за раководството на Србија го отвора сосема легитимното аналитичко прашање: Дали зад организираните медиумски притисоци стојат центри на моќ чија крајна цел е да го ослабат независниот и суверен курс на српската држава?

​Вистинскиот суверенитет се брани со стабилни институции, транспарентност и политичка одлучност. За Александар Вучиќ, најмоќниот одговор на овие подмолни притисоци не е повлекувањето, туку континуираната демонстрација на супериорни резултати,  докажувајќи дека неговата државничка визија овозможува долгорочна стабилност, економски подем и непоколеблива заштита на српските национални интереси.

ОПАСНОСТА ОД ИСТОРИСКИТЕ СПОРЕДБИ И ЛЕКОМИСЛЕНАТА РЕТОРИКА

Во политичките пресметки на Балканот често се прибегнува кон претерани историски паралели и несериозно лепење етикети извлечени од најтемните епохи на 20-тиот век.

​Ваквата лекомислена реторика ги омаловажува историските трагедии и го уништува просторот за вистинска политичка дебата. Не секој медиумски спор е системски тоталитаризам, ниту секоја политичка криза е фашизам. Случајот со Н1 мора да се анализира трезвено и принципиелно: не со празни пароли, туку со барање за еднаков третман на сите учесници во изборната трка, за медиумска одговорност и за почитување на правото на граѓаните да бидат целосно информирани.

ХРВАТСКА, РЕГИОНАЛНИТЕ ПРИТИСОЦИ И ПРАВОТО НА СРБИЈА ДА ВОДИ СОПСТВЕНА ПОЛИТИКА

Србија денес се наоѓа во исклучително сложено регионално опкружување. Односите со соседните држави, а посебно со Хрватска, често се под оптоварување на историските искуства, но и на современите спротивставени дипломатски и безбедносни интереси.

​Србија има пркосно и суверено право да води сопствена надворешна и внатрешна политика, независно од тоа дали тоа им се допаѓа на политичките елити во Загреб, Брисел или Вашингтон. Српскиот суверенитет е автентичен и за него не се бара дозвола од странски центри; тој се потврдува преку способноста на државата самостојно да ги дефинира своите приоритети и безкомпромисно да ги штити сопствените граѓани.

ШТО ИЗГРАДИ ВУЧИЌ И ЗОШТО НЕГОВАТА ПОБЕДА Е ВАЖНА ЗА РЕГИОНОТ

Секоја сериозна и објективна анализа мора да се заснова врз конкретни, мерливи и неоспорни фактори. 

Во изминатите тринаесет години, под раководство на Александар Вучиќ, Србија поминува низ историски економски и инфраструктурен прерод:

  • ​Изградени се стотици километри модерни автопати, брзи сообраќајници и современи пруги;
  • ​Привлечени се милијарди евра директни странски инвестиции;
  • ​Остварена е рекордно ниска стапка на невработеност со континуиран раст на платите и пензиите;
  • ​Изградени и модернизирани се десетици болници, клинички центри, училишта и индустриски зони.

За разлика од некогашните времиња кога државниот капитал се одливаше преку сомнителни приватни канали, денес секој граѓанин може со свои очи да ги види резултатите изградени на терен.

​На геополитичката сцена, Вучиќ успеа да изгради дипломатски авторитет каков што регионот нема видено со децении. Тој е лидер со кого со длабоко почитување преговараат светските сили, од Вашингтон и Брисел, до Пекинг, Москва и земјите од БРИКС. Особено е значајна неговата државничка мудрост да воспостави конструктивен дијалог дури и со регионални политичари со кои имал длабоки несогласувања (како Еди Рама), претворајќи ги историските ривалства во проекти за регионална соработка и економски напредок.

​Затоа надпреварот на 25 октомври ја надминува рамката на Србија. Силен и стабилен развој на Србија значи сигурна и стабилна иднина за целиот Балкан. Победата на опцијата предводена од Вучиќ е гаранција за мирот, економската рамнотежа и напредокот на сите наши народи.

​Во овој контекст, трагичниот настан во Нови Сад е длабока човечка болка која мора да добие целосна, независна и институционална правна разрешница. Но, обидите на поединечни структури да ја искористат оваа трагедија како гориво за насилни упади, палења и дестабилизација на државата претставуваат антидемократски чин кој мора да биде најостро осуден.

ПЕНЗИОНЕРИТЕ, ГРАЃАНИТЕ И МАКЕДОНЦИТЕ ВО СРБИЈА

Вистинската вредност на една државотворна политика се гледа во нејзината грижа за најраните категории граѓани. 

По постојаните зголемувања на пензиите, финансиската поддршка за младите брачни парови и системските социјални мерки, Србија покажува дека економските успеси се прелеваат директно кај граѓаните.

​Како македонски аналитичар, посебно го истакнувам прашањето за положбата на македонското национално малцинство во Србија:

  • ​Македонците се исклучително лојални, вредни и чесни граѓани на Србија кои мора да бидат целосно и рамноправно вклучени во сите институционални и политички текови;
  • ​Гласот на македонската заедница во средините како Панчево и Јабука, предводен од одговорни и профилирани претставници како Маја Георгиевска (претседателка на партијата на Македонците), мора да биде слушнат и соодветно застапен во Националниот совет и во државните органи;
  • ​Автентичното претставување е клучот: Македонците во Србија не смеат да бидат препуштени на маргините или застапувани од деловни профитери кои гледаат сопствен интерес, туку мора да имаат директна можност да ги негуваат својот јазик, култура, tradition и политички идентитет во рамките на српскиот уставен поредок.

БЛОКАДИТЕ И ОДГОВОРНОСТА ПРЕД ГРАЃАНИТЕ

Правото на протест е заштитено во секоја демократија, но тоа право престанува онаму каде што започнува анархијата. Блокирањето на патиштата, малтретирањето на обичните граѓани и обидите за насилно преземање на институциите од страна на политички анонимуси без програма и без одговорност не се демократија, тоа е обид за хаос.

​Младите луѓе и студентите мора да ја сочуваат својата критичка мисла, но не смеат да дозволат да бидат искористени како инструмент во рацете на структури кои сакаат да ја дестабилизираат сопствената земја за туѓи геополитички цели. Власта во подредена и суверена држава се освојува единствено со доверба, аргументи и гласови на избори, а не со улични блокади и насилно уривање на поредокот.

ЗОШТО ТРЕБА ДА СЕ ЗАСТАНЕ ЗАД АЛЕКСАНДАР ВУЧИЌ?

  Поддршката за Александар Вучиќ не е празна пропаганда, туку цврст заклучок извлечен од факти, геометрија на моќта и очигледни резултати на теренот.

​Зошто трњба отворено и без колебање зад Вучиќ затоа што:

  1. ​Србија има вистинска потреба од искусен државник кој знае да го зачува развојниот континуитет и кој не подлегнува под притисоците на надворешните центри на моќ;
  2. ​Неговите резултати се гранитни и видливи: нови автопати, фабрики, ниска невработеност, енергетска стабилност и меѓународен углед;
  3. ​Неговата политика е столб на регионалната стабилност, што е од витално значење како за Србија, така и за Македонија и целиот Балкан.

​Оваа поддршка значи разбирање дека вистинскиот напредок, реформите и заштитата на националните интереси се остваруваат преку силно државно раководство и изборен легитимитет, а никогаш преку вештачки предизвикан хаос.

ФИНАЛЕ: НЕКА ОДЛУЧАТ ГРАЃАНИТЕ — А НЕ МЕДИУМСКИТЕ ВРАТАРИ

Оние 24 минути што му беа ускратени на Александар Вучиќ прераснаа во моќен симбол на борбата за вистинска демократија и рамноправност во јавниот простор.

​Ако опозициските противници веруваат дека нудат подобра иднина за Србија, нека излезат пред народот и нека ги изложат своите концепти. Но, обидите за елиминација на носителот на победничката изборна листа преку медиумски блокади го нарушуваат самиот темел на изборниот процес.

​На 25 октомври, граѓаните на Србија не избираат само пратеници, тие одлучуваат за насоката на државната политика, за зачувување на суверенитетот и за тоа кој ќе ја води земјата во овие геополитички бури.

​Марко Аврелиј нè потсетува дека „пречката на патот станува пат“. За Александар Вучиќ, оваа медиумска блокада е само уште еден поттик да ја покаже супериорноста на својата програма, сила и државничка визија,а за сите актери на политичката сцена останува една вечна вистина: Не плашете се од соочување со аргументите. Народот е поважен од секоја медиумска редакција, а историјата ги помни само оние кои граделе за својата татковина.

​На 25 октомври, зборот и конечната одлука ѝ припаѓаат исклучиво на Србија и на нејзиниот суверен народ.

м-р Слободан ТОМИЌ

Аналитичар и публицист

Автор на политичкиот ТВ-магазин „Гласот на народот“

Please follow and like us: