Колумна на Слободан ТОМИЌ – Македонија не е партиска сопственост на СДСМ! Пленковиќ ја отвори Европската рана, Гренел ја стави транспарентноста под лупа, а „Биг Мајк“ го враќа Заев пред огледалото

Општо

(Acta non verba)

Делата, а не зборовите!

Пишува: Слободан ТОМИЌ


Слободан ТОМИЌ

Има политички моменти кога вистината удира посилно од секоја партиска прес-конференција.
Денес, СДСМ повторно се обидува да ја преземе улогата на обвинител на Македонија, но заборава дека и самото има политичка сметка што не може да ја избрише со нови обвинувања.

Три теми ја разоткриваат суштината на македонската политичка криза: европското чекање што продолжува и по тешките отстапки, прашањата за транспарентноста на меѓународните политички контакти и недоволно расчистените ветувања од времето на Зоран Заев.

Во сите три случаи важи истото мерило: факти наместо пропаганда, одговорност наместо алиби и резултати наместо празни зборови.

ПЛЕНКОВИЌ И ЕВРОПСКАТА НЕПРАВДА: КАДЕ СЕ ВЕТЕНИТЕ РЕЗУЛТАТИ НА СДСМ?

Македонија е кандидат за членство во Европската Унија од 2005 година. Наместо сигурен напредок, со години се соочува со блокади, нови условувања и политички пречки.
Изјавата на хрватскиот премиер Андреј Пленковиќ, во која Македонија беше спомената во контекст на долгото чекање за европско напредување, повторно го отвори прашањето што домашната политика со години го избегнува: колку уште треба да чека Македонија и колку отстапки треба да направи за да добие предвидлив европски пат?
Зоран Заев и СДСМ ја претставуваа промената на името како историски чекор што ќе ги отвори вратите кон европската иднина. Македонија стана членка на НАТО, но европскиот процес не се придвижи со брзината и сигурноста што им беа ветувани на граѓаните.
Потоа следуваа нови пречки, особено поврзани со бугарските условувања.
Затоа СДСМ мора да одговори: каде завршија големите ветувања?
Зошто компромисот беше претставуван како клуч за брза интеграција, ако европскиот пат продолжи да биде блокиран?
Не е спорно дека Македонија мора да спроведува реформи и да ги исполнува европските критериуми.
Но, исто така, не е прифатливо билатералните спорови бескрајно да ја држат државата во чекалница.
Христијан Мицкоски има право да бара јасни правила, предвидливост и заштита на националните интереси. Но, неговата влада има и обврска да ги спроведува реформите, да ја зајакнува правната држава и да обезбеди подобар живот за граѓаните.
Европскиот пат не се брани ниту со слепа послушност ниту со празна реторика.
Се брани со достоинствена дипломатија, домашни реформи и конкретни резултати.

РИЧАРД ГРЕНЕЛ: ИСТИ ПРАВИЛА ЗА СИТЕ, БЕЗ ПРЕДВРЕМЕНИ ПРЕСУДИ

Во САД се појавија наводи за можни финансиски неправилности и политички влијанија поврзани со Ричард Гренел.
Тој ги отфрла обвинувањата, а самото постоење на истрага или јавни сомневања не е доказ за вина.
СДСМ ги искористи овие случувања за да побара објаснувања за контактите на Мицкоски и министерот Тимчо Муцунски со Гренел.
Прашањето за транспарентноста е легитимно.
Секоја влада мора да објасни каква корист има државата од нејзините меѓународни контакти, какви резултати се постигнати и дали сè се одвива во согласност со законите и јавниот интерес.

Но, тука започнува и обврската за политичка чесност.
Ако СДСМ бара отчет за средбите на сегашната власт, тогаш мора да прифати дека истото мерило важи и за неговите сопствени контакти, одлуки и договори.
Не може политичката поврзаност на едните однапред да се прогласува за сомнителна, а постапките на другите да се покриваат со молк.
Ниту една средба со странски политичар сама по себе не е доказ за злоупотреба. Но, ниту една влада не е ослободена од обврската да објасни што прави во име на граѓаните.
Мицкоски и Муцунски треба да одговорат на конкретни прашања за државните интереси и резултатите од контактите.
СДСМ, пак, треба да престане да ги претвора сомневањата во политички пресуди.
Во правна држава нема вина по партиска припадност, но нема ни имунитет од отчетност поради функцијата.

„БИГ МАЈК“ И ЗАЕВ: ГОЛЕМИ НАЈАВИ, МНОГУ ПРАШАЊА И НЕДОВОЛНО ЈАСНИ ОДГОВОРИ

Во 2019 година, за време на владата на Зоран Заев, Мајк Страумитис, познат како „Биг Мајк“ и „Марихуана Дон“, јавно објавуваше фотографии и информации за средби со Заев, тогашниот министер за здравство Венко Филипче и градоначалникот на Центар, Саша Богдановиќ.
Страумитис е познат како претприемач во индустријата за канабис.
Неговиот прекар не е доказ дека е криминалец или нарко-бос во смисла на организиран криминал.
Такви квалификации не смеат да се изнесуваат без докази.
Но, тоа не ги отстранува легитимните прашања за неговите контакти со тогашните функционери и за најавите Македонија да стане голем центар за канабис-индустријата.
Што конкретно беше договорено?
Кои инвестиции навистина беа реализирани?
Кои институции ги разгледуваа плановите?
Каква економска корист добија граѓаните?
И дали јавноста доби целосни и проверливи одговори?

Ако тогашната власт најавувала големи економски можности, била должна да покаже што од нив се остварило.
Ако постоеле конкретни проекти, јавноста имала право да ги знае условите и резултатите.
Ако станувало збор само за разговори и амбициозни најави, и тоа требало јасно да се каже.
Токму тука е проблемот со политиката на спектакл: фотографиите и средбите создаваат впечаток на големи успеси, но вистинскиот биланс се гледа дури кога ќе се провери што останало зад камерите.

СДСМ денес бара одговори од сегашната власт за нејзините меѓународни контакти.
Тогаш нека покаже иста подготвеност да одговори за контактите и најавите од времето на Заев.
Не може вчерашните средби да се прогласуваат за успех без резултати, а денешните да се прогласуваат за сомнителни без докази.
Тоа не е принципиелност, тоа е двоен аршин.

СТРАНСКИТЕ РАБОТНИЦИ: БРОЈКИТЕ НЕ СЕ ПАРТИСКО ОРУЖЈЕ

СДСМ излезе и со тврдења за 50.000 странски работници, отворајќи прашања за потребите на македонската економија и за можниот обем на нивното ангажирање.
Но, бројката мора прецизно да се објасни.
Дали се работи за официјално издадени дозволи, процена на потребите на стопанството или можен иден план?
Без јасна дефиниција, политичката бројка лесно се претвора во средство за создавање страв.
Македонија има потреба од економски развој, но истовремено мора да го запре одливот на домашната работна сила, да обезбеди достоинствени плати и да ги заштити правата на сите работници.

Владата треба да објавува проверливи податоци и да објасни каква политика води. Опозицијата треба да ги докаже своите тврдења, наместо да ја користи загриженоста на граѓаните за политички поени.
Кога станува збор за работните места и иднината на македонските семејства, нема место за манипулации, ниту од власта ниту од опозицијата.

ФИНАЛЕ : СДСМ НЕ МОЖЕ ДА ЈА ИЗБРИШЕ СОПСТВЕНАТА СМЕТКА СО НОВИ ОБВИНУВАЊА

Трите политички теми водат кон една суштинска порака.
Пленковиќ го отвори прашањето за долгото македонско чекање пред европските врати. Случајот со Гренел ја наметнува потребата од транспарентност и еднакви правила. Средбите на „Биг Мајк“ со функционерите од времето на Заев ја враќаат обврската да се расчистат големите најави и нивните реални резултати.
СДСМ може да критикува.
Тоа е негово право. Но, нема право да се однесува како да не учествувал во креирањето на денешните проблеми.
Кој ја водел државата, мора да одговара за ветувањата.
Кој денес ја води државата, мора да одговара за резултатите,а кој бара отчет од другите, мора да биде подготвен и самиот да положи сметка.
Поддршката за Мицкоски и неговата влада треба да се потврдува со конкретни резултати: заштитени национални интереси, функционални институции, посилна економија и подобар живот за граѓаните. Но, политичката одговорност не смее да биде привилегија само на едната страна.
На Македонија не ѝ требаат ниту вечни изговори ниту вечни политички обвинители.
Ѝ требаат вистина, одговорност и дела.
СДСМ мора да разбере: Македонија не е нивна партиска сопственост, ниту граѓаните се должни бескрајно да ги плаќаат сметките на нивните политички промашувања.
Времето на празните ветувања мора да заврши.
Времето на двојните аршини мора да заврши,а секој што ја злоупотребил довербата на граѓаните, без разлика дали е од власта или од опозицијата, мора да одговара пред фактите, институциите и јавноста.

Македонија не бара дозвола да постои со достоинство. Македонија бара да биде почитувана,а од своите политичари бара едно: помалку лаги, помалку лицемерие и многу повеќе дела!

Please follow and like us: