Пишува:Слободан ТОМИЌ

15 март – Ден на предавство или пресвртница?
Денешните настани во Белград не се обичен протест.
Сцените на илјадници студенти што маршираат кон српската престолнина, паралелно со контра-протести организирани од владејачката структура, покажуваат дека Србија влегува во нова, опасна политичка етапа.
Дали ова е народно незадоволство или сценарио подготвено од длабоката држава? Дали ова е обид за нов „петти октомври“ или само уште една неуспешна операција на западните структури за дестабилизација на српската влада?
Длабоката држава не е само во Вашингтон – таа е во Брисел, Берлин и Лондон
Многумина го гледаат Вашингтон како центар на сите политички операции, но вистината е дека длабоката држава е многу подисперзирана.
Ова што денес се случува во Србија не е изолирана епизода – тоа е дел од широката стратегија за рушење на суверените лидери на Балканот, особено на оние кои не играат по диктат на Брисел и Берлин.
Александар Вучиќ, како и Христијан Мицкоски во Македонија, претставува пречка за глобалистичките елити, кои во последните години го користат моделот на вештачки создадени протести, медиумски манипулации и корумпирани невладини организации за да постигнат политички промени. Дали на Балканот се подготвува нова фаза на дестабилизација?
15 март – историјата се повторува?
Симболиката на 15 март е моќна. На овој ден во 44 п.н.е. беше убиен Јулиј Цезар, а неговите последни зборови – „И ти, сине Бруте?“ – останаа како симбол на предавството.
Дали денешниот протест во Белград има за цел да ја пренесе истата порака?
Србија во последните години неколку пати беше на мета на обиди за дестабилизација – од аферата со прислушувањата до обидите за создавање паралелни институции на Косово.
Денес гледаме нов фронт, каде студентите се користат како инструмент за политичка пресметка.
Но, не е случајно што ова се случува токму сега. Во исто време, синот на Доналд Трамп, Доналд Трамп Џуниор, даде ексклузивно интервју за српскиот претседател Вучиќ на платформата Рамбл на Крис Павловски – што значи дека Трамп и неговиот круг внимателно ја следат ситуацијата.
Дали ова е предупредување кон оние кои стојат зад протестите?
Кој ја финансира оваа „буна“?
Никогаш не треба да се занемари улогата на парите во вакви процеси. Доказите за организирање платени демонстранти, контра-протестни структури и логистичка поддршка од надворешни центри покажуваат дека зад овие настани стојат сериозни играчи.
Во 2000 година, кога падна Слободан Милошевиќ, Сорос, американските фондации и одредени европски држави истурија милиони во создавање на опозициски движења.
Истата стратегија беше применета во , Украина, Грузија, а подоцна и во Македонија со „Шарената револуција“.
Денес, српските медиуми откриваат дека студентите добиваат финансиски стимулации, дека постојат тајни центри за координација и дека многу од учесниците во протестите не се вистински студенти, туку регрутирани статисти.
Зарем ова не е класична стратегија на „револуција по рецептот на ЦИА“?
Што значи ова за Македонија?
Македонија не е изолирана од овие процеси. Вучиќ и Мицкоски се сојузници во обидот за зачувување на националниот суверенитет на Балканот.
Но, Трамп и неговите луѓе не го оставиле Балканот без надзор. Поддршката од Крис, сопственикот на Рамбл, и интервјуто на Трамп Џуниор со Вучиќ покажуваат дека Белата куќа, барем во оваа фаза, нема да дозволи Србија да стане ново жариште.
Како ќе се развие ситуацијата?
Сценаријата се неколку:
- Обид за „војна“ на улиците – ако протестите ескалираат, можно е да видиме судири, а можеби и обид за насилно преземање на институциите.
- Притисок врз Вучиќ – западните медиуми веќе го претставуваат како диктатор. Следниот чекор би бил уцени, санкции или дипломатски изолации.
- Контранапад на Вучиќ – ако српскиот претседател ги има вистинските информации за организаторите, може да ги разоткрие и да го спречи сценариото.
Сè уште не знаеме дали 15 март ќе стане ден на предавство или момент на зацврстување на српската независност.
Едно е сигурно – војната против суверените држави продолжува, а Балканот останува клучно бојно поле.
Заклучок: Србија е последната брана против хаосот
Србија не е само политички тест за Балканот – таа е последната брана против распадот на националните држави во регионот.
Ако Вучиќ успее да ја задржи стабилноста, тоа ќе значи дека отпорот против глобалистичките структури сè уште има шанса.
Балканот влегува во нова фаза – но овој пат, со Трамп во Белата куќа, играта ќе биде многу покомплицирана за оние кои мислат дека можат да го повторуваат истиот сценарио без последици.

