Пишува : Слободан ТОМИЌ

Во време кога правдата во Македонија се чини дека е изгубена, Љупчо Коцевски пристигнува како свеж ветер кој може да ја прекине тишината и да го разбуди правосудството.
Како државен јавен обвинител, Коцевски не носи само компетентност и професионализам, туку и визија за враќање на правдата.
Неговата храброст и решителност да се соочи со најголемите политички и криминални сили го прават последната надеж за Македонија да се врати на патот на правдата и правниот поредок.
Љупчо Коцевски: Првиот во историјата на независна Македонија кој ги притвори големите риби
Македонија долго време беше заложник на политичко пазарење и амнестија за криминалците кои ја разградуваа државата.
Проблемите со кои се соочуваа јавните обвинители беа големи: од политичка контрола до притисоци од највисоки владини функционери.
Но, Коцевски пристигна со нова стратегија – иако многумина се сомневаа дека ќе издржи со институционалниот отпор, тој не само што ја издржа, туку и започна да ги снема оние кои повеќе од 30 години не само што ги уништуваа институциите, туку и ги пљачкаа народот.
Првпат во историјата на Македонија, човек кој се спротивставува на политичките интереси и заштитниците на криминалците, кој го нарушува статус кво и започнува да ги стави зад решетки најголемите криминалци – вицепремиери во бегство, како Артан Груби, директорот на ЕСМ Васко Ковачески исто така во бегство, поранешниот министер за екoнoмија Бесник Крашничи и други високопрофилирани криминалци.
Тие го злоупотребуваа својот статус за лична корист, а Коцевски со својата одлучност започна да поставува пример и да покажува на граѓаните дека, и покрај политичкиот терор, правдата не е изгубена.
Невидената новина: Правдата е на дофат
Иако многумина во Македонија долго време се одвикнуваа од идејата дека правда е можеби достижна, Коцевски ја враќа довербата во институциите и јавните органи. Не е наивно да се очекува дека со неговата храброст ќе дојде денот кога сите оние кои се корумпирани политичари и го уништуваат народот, ќе одговараат за своите дела.
Апатијата која со години ги исполни домовите на обичните граѓани, може да се замени со нова надеж, но и со верба дека правдата и правото ќе победат.
Љупчо Коцевски не е само функционер – тој е симбол на нов почеток.
Коцевски и трагедијата на Ѓорѓи Томиќ: Здравствен тероризам и неизвесност во медицинските структури
Ние, кои низ своето страдање сме изгубиле најблиски, се чувствуваме без заштита од здравствениот систем кој, поради некомпетентност и нечовечност, продолжува да ги крие вистинските виновници за нашите трагедии.
Случајот на мојот син, Ѓорѓи Томиќ, но и трагедијата во Кочани, се пример за тоа како одговорните лица во здравството ги злоупотребуваат своите позиции за да ги избегнат одговорностите.
Се живее во атмосфера на неказнивост и затајување на вистината.
Но, се надеваме дека под раководство на Коцевски, таквите случаи ќе се решаваат.
Коцевски ќе биде судија на тие кои го злоупотребиле здравствениот систем.
Тоа е неговата сила и она што ни дава надеж.
Тој треба да ги стави зад решетки сите оние кои го сметаат народот за експериментален субјект за нивните нереални амбиции и интереси.
Дали ќе ги видиме зад решетки оние кои ја уништуваа мојата фамилија, но и кои ја уништуваа државата?
Коцевски и иднината на правосудството во Македонија
Љупчо Коцевски не само што има силата да ја пробие тврдината на корупцијата која ја покрива државата, туку и да ги доведе криминалците кои секогаш се одмаздувале од обичните луѓе, во правниот процес.
Ова не е утопија, туку реалност која е во наши раце, ако имаме сила, вера и желба да се избориме за неа.
Верувам дека неговата одлука ќе значи почеток на една нова ера, во која ние како народ ќе ја чуваме правдата, а не ќе ја жртвуваме заради политички интереси.
Коцевски дава нова шанса за развој на правото и правосудството, која, иако на прв поглед тешка и болна, ќе донесе долгочекувана правда за сите нас кои го чекавме овој момент со години.
Тревога за иднината: Дали појавата на Коцевски е најава за промените?
На Македонија и на сите нас кои веруваме во правдата и силата на правото, им се приближува нова, неочекувана можност.
Со Љупчо Коцевски, правото и законите ќе станат важни повторно.
Тогаш, можеби и ќе го сфатиме како најголема победа – враќањето на правдата за сите невини жртви, кои подолго време беа принудени да живеат во мракот.
Во целата оваа приказна, важно е да разбереме дека не станува збор само за една личност, туку за многу лица кои беа заборавени и потценувани – и кои сега гледаат во Коцевски како во светлината која ја имаат потребата да ја следат.
Ова е голема шанса за Македонија, која нема да се повтори ако не ја искористиме!
За крај: Љупчо Коцевски не е само јавен обвинител, тој е симбол на правдата, кој со својата храброст може да го доведе народот до правда.
За нас, жртвите на системот, тоа ќе значи не само правично судење, туку и повраток на нашата вера во оваа земја.
Предизвикот и можноста се во неговите раце!
Нека се докаже!

