Пишува: Слободан ТОМИЌ
По три децении на молби и чекање, Македонија конечно преговара како равноправен партнер на најсилните светски сили.
Со нови стратешки сојузи и милијарди инвестиции, државата почнува нова геополитичка ера ,време на сила, достоинство и вистинска промена.
Македонија конечно избра страна, и тоа не е страната на двојните стандарди

Ова не е повеќе мала, зависна, кандидатска Македонија, ова е држава која се престројува со светските сили, одбива диктати, и покажува дека знае каде ѝ е местото, не под ничија чизма, туку во центарот на новиот светски распоред.
Првпат по три децении независност, Македонија не моли, туку преговара. Не чека аплауз, туку гради тивка алијанса со најсилните сили на 21 век.
Ова не е дипломатски гест.
Не е „протоколарна средба“.
Ова е глобално престројување во кое Македонија, мала по територија, но сè помоќна по позиција, влегува во нова ера.
Премиерот Христијан Мицкоски, во само неколку месеци, направи тоа што никој пред него не се осмели:
Прво, директна линија со Доналд Трамп, актуелниот лидер на САД и симбол на новата конзервативна политика што ја турка Америка нанапред.
Сега, договор за стратешко партнерство со Обединетото Кралство, со новиот премиер Кир Стармер, што ја прави јасна пораката: без разлика кој е на власт во Лондон, интересот за Македонија е национална британска стратегија.

Што носи ова партнерство?
Финансиска инјекција од 6 милијарди евра
Ова не е „помош“, туку инвестициски циклус што ќе ја трансформира Македонија од економска периферија во логистички и енергетски крстопат на Балканот.
Патишта, железници, болници, дигитални системи, проекти кои менуваат реалност, не само на хартија.
Безбедносен чадор над Македонија
Со овој потег, Македонија испраќа јасна порака до секој надворешен и внатрешен дестабилизатор: оваа држава не е сама.
Зад неа стојат двете најмоќни и геополитички активни сили на денешницата, кои знаат да ја препознаат и заштитат својата инвестиција.
Додека ЕУ се занимава со внатрешна конфузија, Украина, Молдавија, План Б и двојни стандарди, САД и Велика Британија постапуваат стратегиски.

Македонија како геополитичка оска, не пешак
Со оваа поставеност, Македонија се движи од периферијата на интересите во центарот на плановите за новата трансатлантска архитектура.
За Трамп, Балканот е клучен за енергетска стабилност и борба против нелегалните влијанија.
За Лондон, Балканот е врата кон нови пазари и стабилност во Источна Европа.
Глобална легитимација

Стратешките договори со САД и Обединетото Кралство се капитал кој ни го немаше дадено ни НАТО, ни ЕУ.
Со нив, Македонија добива нова дипломатска тежина.
Не како земја која чека „зелено светло“ од Софија или од Брисел, туку како играч со сопствени карти.
Дополнително, британскиот амбасадор Метју Лосон најави:
„Со гордост ја споделувам објавата на ново стратешко партнерство, значајна надградба на нашите безбедносни партнерства како сојузници во НАТО и продлабочување на трговските и инвестициските врски со нов договор ‘влада со влада’ што ќе се потпише во Лондон следната недела“, порача амбасадорот по средбата Мицкоски-Стармер на Самитот на Европската политичка заедница во Тирана.
Владата на Обединетото Кралство исто така објави дека договорот ќе стави акцент на пријателските односи и поблиската соработка за справување со заедничките предизвици.
Според најавите, инвестицискиот циклус од околу шест милијарди евра ќе се фокусира на инфраструктура, железница, транспорт, здравство и други клучни сектори.
Кога се затвора вратата на дволичноста, се отвора портата на сојузништвото

ЕУ може да преговара со Киев и Кишињев за членство без членство.
Може да бара од Македонија да го смени идентитетот, јазикот, Уставот, и пак да нема гаранција за ништо.
Но Македонија веќе не е на колена.
Македонија избра да оди со оние кои не се лицемери.
Со оние што вложуваат, а не условуваат.
Со оние што признаваат државност, а не ја редизајнираат.
Историјата ќе го запамети овој миг, не само по бројките, туку по изборот на страни.
И по тоа што по многу години, Македонија влезе во светот како партнер, не како сиромашен кандидат на милостина.
Ова е време на промена.
Време на сериозност.
И време кога државата конечно има премиер кој знае каде ја води.

