Колумна на Слободан Томиќ: Што точно се крие зад уставните измени?

Македонија

Пишува: Слободан Томиќ

Слободан Томиќ

Овој пат не станува збор само за внесување на Бугарите, туку за бришење на Македонците!

Зад параванот на технички и формални измени на Уставот, на Македонија ѝ се подметнува проект од длабока историска последица.

Не станува збор само за внесување на Бугарите, туку за внесување на механизам кој има потенцијал суштински да ја смени природата, структурата и иднината на македонската држава.
Ова не е интеграција.

Ова е трансформација. 

Од унитарна во поделена држава.

Од македонски народ , во административна етничка категорија. 

Од Македонија , во нешто што ќе го изгуби сопствениот идентитет.

Играта не ја води само Бугарија, туку и одредени структури во Европската Унија

Сите држави имаат право да ги штитат своите национални интереси – па така и Бугарија.

Но, вистинскиот проблем настанува кога одредени бирократски кругови во ЕУ отворено ги поддржуваат нивните ултиматуми.

Тие не се заинтересирани за вистинско проширување.

Нивната агенда е насочена кон усогласување на Балканот, преку редефинирање на идентитетите, историјата и вредностите. 

Македонија е избрана за тест-полигон.
И сето тоа се прави зад параванот на европски вредности.

Скандалозниот настап на еврокомесарката Марта Кос не е дипломатска случајност, туку свесна демонстрација на ароганција и потценување.

Таа не дојде да помогне, туку да провери колку сме слаби и дали сме подготвени да се откажеме од себе.

Марта Кос , лице на Европа што ја губи вербата во нациите

Изјавата на еврокомесарката дека македонскиот идентитет е „тавче-гравче, пиперки и пинџур“ претставува најдолното понижување на еден народ од страна на претставник на Европската Унија во нејзината историја.
Тоа не е шега. Тоа е симболичко бришење.
Тоа е дипломатски расизам.
Тоа е сигнал од Европа која не ве признава како народ, туку како фолклорен предмет.

Наместо да ја санкционираат ваквата навреда, европските институции молчат.

Тоа е уште поопасно од самата изјава, бидејќи го легитимира однесувањето на Кос како прифатливо.

Христијан Мицкоски , лидер под невидени притисоци, но со јасна линија на отпор

Некои се обидуваат да создадат впечаток дека премиерот Мицкоски нешто крие или води двојна игра. 

Но, неговата изјава: „нема да тече мед и млеко“ е токму спротивното , сигнал за сериозноста на моментот, но и за трезвеноста на пристапот.
Мицкоски не попушти.

Не отвори врата за капитулација.
Не се согласи да биде продолжена рака на странски диктати.

Тој балансира помеѓу огромен надворешен притисок и огромна домашна одговорност.

Тој ја знае тежината на моментот и се труди да ја задржи државата исправена, и покрај тоа што од сите страни се влече кон колена.

СДСМ и ДУИ , отворени поддржувачи на навредувачите и уставната ерозија

Во време кога секој достоен политичар треба да го брани достоинството на својот народ, СДСМ реагира со млака изјава дека веруваат оти Кос немала лоша намера.

Наместо гнев , тие понудија сервилност.

ДУИ отиде чекор понатаму , ја нападна Владата што не ја поддржала Кос, и ја обвини за негостопримливост.

Тоа е врв на политичкиот цинизам. Партија што постои во Македонија ја брани Европејка која ги понижи Македонците.

Со тоа, СДСМ и ДУИ само уште еднаш го потврдуваат она што народот одамна го знае , тие не се глас на македонските граѓани, туку на странските амбасади.

Во позадина: тивка трансформација на државата кон двонационален модел

Уставните измени се само прв чекор. Зад нив се крие визија што никој не се осмелува јавно да ја признае: трансформација на Македонија во двонационална, конфедерална држава.
Тоа подразбира:

  • Официјализација на двонационалноста;
  • Придвижување кон уставна рамноправност на сите етнички заедници;
  • Редефинирање на историскиот субјект – македонскиот народ – како само една од „заедниците“;
  • Отворање простор за нови идентитетски барања и етнички условувања.

Тоа не е европска агенда. 

Тоа е декомпозиција. 

Тоа е бришење, не градење.

Јавно протестно писмо до Урсула фон дер Лајен, глас на отпор и достоинство

Како новинар со четири децении искуство, како сведок на сите европски и балкански превирања, и како Македонец кој длабоко ја чувствува неправдата кон својот народ, јавно испратив протестно писмо до претседателката на Европската комисија, Урсула фон дер Лајен.

Оваа нота не е излив на личен гнев. Тоа е крик на народот кој е понижен, исмеван и по втор пат ставен на распродажба.

Ја упатив оваа реакција во името на сите Македонци кои не сакаат да бидат третирани како маргина во сопствениот дом.

Барам и упатувам порака до сите институции, медиуми и граѓански гласови кои се подготвени да ѝ се спротивстават на оваа неправда и ароганција од страна на Европската Унија преку Марта Кос , јавно да дадат гласност, поддршка и обединување околу оваа протестна нота.

Овој документ не треба да остане само акт на Слободан Томиќ, туку да стане симболичен обнибус на народен отпор.

Глас на македонскиот народ, а не на поединец.

Оваа реакција мора да се прошири, да добие институционална и општествена тежина, за да биде јасно дека ова не е момент за молк, туку миг за национално будење.

Европа мора да не слушне ,но за да не

чуе, мораме заедно и гласно да зборуваме.

Јас секогаш сум бил и ќе останам за Европа.

Но , не за Европа на потчинетите.

 Туку за Европа на еднаквите.

Европа на Моне и Шуман, не на Кос и бугарскиот меморандум ( диктат).

Резиме: Македонија нема право да молчи, ова е последната линија на отпорот

Ова не се само уставни измени. Ова е тест , дали постоиме како народ или сме само облик без содржина.

Дали достоинството има цена, или е неприкосновена вредност.

Македонија не е тавче-гравче. Македонија е име, историја, идентитет, иднина.

И ако сега молчиме , утре нема да имаме што да кажеме.

Please follow and like us: