Пишува: Слободан ТОМИЌ

Битката за душата на Црквата и на народот
Во сенка на видливите геополитички пресметки помеѓу Истокот и Западот, се одвива една подмолна и тивка агресија духовна, идентитетска, историска.
Таа се насочува директно кон православието, а особено кон Српската православна црква (СПЦ), како бастион на вековна духовна самобитност и отпор.
Но таа битка не е завршена , МПЦ, која штотуку доби признание од Фанар, веќе стои на работ на истиот амбис.
Координати на новиот фронт: Црквата како инструмент на геополитиката
Според анализите, дел од епископите на СПЦ, именувани како „НАТО-владици“, се користат како интерна пешадија на Западот, обвиткани со екуменистички и либерални флоскули за „отворање“ и „модернизација“.
Но суштината е: разоружување на црковната вертикала со Москва, уништување на вековната поврзаност на словенските православни народи и поставување на Фанар како источен Ватикан, под директива од Вашингтон и Брисел.
Православието не е само вера , тоа е култура, геополитика, идентитет и отпор. Распарчете ја неговата структура, и народот останува без столб, без историска меморија и без заштита.
Каде е Македонија во сето ова?
Овде почнува алармот.
И тука мораме да се разбудиме.
Македонската православна црква (МПЦ), која штотуку беше призната од Фанар, се наоѓа пред истиот сценарио што веќе се спроведува врз СПЦ.
Она што Фанар му го прави на СПЦ, утре ќе ѝ го направи на МПЦ, ако не сме будни.
Прво ќе нѐ натераат да се откажеме од Русија, од духовната поддршка и канонската цврстина на Московската патријаршија.
Потоа ќе дојде ред на редефинирање на идентитетот на Црквата, со термини како „европеизација“, „глобално братство“, „екуменизам“.
На крајот, ќе добиеме една корпоративна, стерилна, обесмислена МПЦ, која ќе служи на агенди , не на народ.
Македонија е следната мета, ако не разбереме што се случува со СПЦ денес.
Геополитичка позадина: „Раздели па владеј“ , старата англо-саксонска формула
Западната стратегија е кристално јасна: разбивање на словенското, православно, традиционалистичко јадро, кое е последна пречка пред тоталната либерална глобализација.
- Руската црква = најсилниот бастион на цврсто православие
- Српската црква = историски партнер и духовен брат
- Македонската црква = нова алка за притисок и преобликување
А кој е главниот алат?
- Фанар – сега тотално под геополитичко влијание
- Лажни реформатори во црквите – одвнатре го менуваат духот
- Медиуми, НВО, либерални интелектуалци – го обликуваат јавното мислење
- „НАТО-владици“ и „евро-теолози“ – длабоката црковна држава
Македонскиот одговор мора да биде јасен и духовно моќен:
- Ниту Москва, ниту Фанар , туку Светото Предание!
МПЦ мора да биде духовна, не политичка институција. - Никаква „европеизација“ ако тоа значи откажување од корените!
- Братска соработка со СПЦ и Руската црква , како дел од словенското духовно семејство.
- Отпор на секоја форма на „внатрешен екуменизам“ и агресивна „модернизација“
- Историска будност: да не дозволиме истото сценарио со други актери!
Народ без Црква е народ без душа!
Затоа, ова не е само битка за формалната структура на СПЦ.
Ова е војна за духот на целиот православен Балкан, за она малку што остана неокупирано од западниот релативизам.
Или ќе се вратиме на себе , или ќе станеме нова колонија: и по вера, и по дух, и по историја.
Резиме: Македонија мора да учи од случајот со СПЦ !
Оваа анализа не предупредува само за судбината на СПЦ , таа е предупредување за сите нас!
Особено за МПЦ, која денес се наоѓа на историска раскрсница.
Ќе избереме ли да бидеме „друштвено корисна црква“, или Црква на народот, историјата и верата?
Ќе станеме ли продолжена рака на Фанар и Вашингтон, или ќе останеме дел од светосавскиот и светојовановиот духовен свет?
Одговорот не е во бирократските салони на Брисел или кабинетите на фанарските функционери.
Одговорот е тука.
Кај нас.
Кај народот.
Кај нашата совест.
„Никој не може да им служи на двајца господари…“ – Евангелие по Матеј 6:24
ЗАВРШНО СЛОВО:
Но, додека МПЦ–ОА ги има неговото Блаженство, Архиепископот г.г. Стефан, и нивните преосвештенства – митрополитите Петар и Агатангел – верниците на Православната Црква во Македонија нема од што да се плашат. Тие се будните очи на верата и столбот на духовната вертикала!
За крај , запомнете ја онаа фотографија, направена во самиот ек на смртоносната чума на XXI век, Ковид-19: средбата помеѓу американскиот претседател Џо Бајден и цариградскиот патријарх Вартоломеј.
Таму, зад затворени врати, беа заковани сите одлуки за сценариото што денес се спроведува , од насилното признавање на Украинската расколничка црква од страна на Фанарот, до атаките врз неговата светост, српскиот патријарх Порфириј, преку блокади, медиумски хајки и политички пијунчиња на длабоката држава.
Тоа се истите тие центри , финансирани од Сорос и глобалистичките елити кои сакаат да го уништат православието, да го пресечат духовното стебло на словенските народи и да нè претворат во бездушни колонии на новиот светски поредок.
Но, нема да успеат.
Зашто денес, на претседателскиот трон на САД седи човек кој не се срами од Бога, туку Го слави.
Човек кој не ги поддржува сатанистичките агенди, туку се спротивставува на нив со целото свое срце.
Тој човек е Доналд Трамп.
И додека постојат водачи како него, и духовници како Стефан, Петар и Агатангел , измеќарите на темнината нема да победат!
Православието ќе опстане. Македонија ќе опстане.
Светлината ќе победи!






















