Пишува : Слободан ТОМИЌ

Слободан ТОМИЌ
80 години ОН, Симбол на светска надеж или тајни распаѓања?
Обединетите Нации го прославуваат својот 80. роденден. Основани по разурнувачката Втора светска војна како симбол на мир, правда и меѓународна соработка, ОН сега е и мерка на слабост, бирократија и глобално лицемерство.
Малите држави, како Македонија, 80 години поминуваат низ брановите на големите сили , со надеж, со понижувања, со компромиси што ја тестираат историјата и достоинството.
Но, токму ова е моментот кога Македонија ја враќа својата автентична улога , не како послушник, не како молител, туку како коосновач со право на глас и авторитет.
Македонија, коосновач што го носи историскиот печат
Малкумина го знаат или го сакаат да го признаат: Македонија беше една од темелите на ОН.
Во 1945 година, како дел од Федералната Народна Република Југославија ,како Народна Република Македонија, Македонецот Димитар Чучков го потпиша Основниот документ на современиот свет , Повелбата на Обединетите Нации во Сан Франциско.
Тоа не е симболика, тоа е факт, историска и правна реалност. Македонија носи код на суверенитет, државност и право на самоопределување, загарантирани во Член 4 од Повелбата:
„Членството во ОН е отворено за сите мирољубиви држави кои го прифаќаат овој документ и се способни да ги исполнуваат обврските кои произлегуваат од него.“
Но, по распадот на СФРЈ, Македонија беше понижена, внесена под FYROM, редуцирана на „поранешна југословенска република“, понижување што не само што ја брише историјата, туку и го деградира правото на државност.
Од Повелбата до спорот за името
Преспанскиот договор, потпишан од коалицијата Заев-Ахмети, без реален референдум и без национален консензус, ја втурна Македонија во состојба на капитулација и уценета надворешна политика.
Народот не потпиша, но договорот важеше – pacta sunt servanda – без демократија, без достоинство, без почит кон основачките принципи на ОН.
Тоа е разликата помеѓу политичар кој моли и државник кој поставува принципи.
Селфи дипломатијата на Заев, уништување на угледот
Во времето на Заев, дипломатијата на Македонија беше фарса:
- Министри и амбасадори активирани за сликање со Доналд Трамп.
- Средби без содржина, „минутки“ во коридори, фотографски моменти без политичка тежина.
- Потписи и капитулации што го газат националниот идентитет.
Државата беше сведена на сценска декорација, додека Трамп говореше за суверенитет и реформи.
Разликата е јасна: политичарот служи на интересите на странски сили; државникот служи на својот народ.
Сиљановска-Давкова – враќање на достоинството
Во 2025, Гордана Сиљановска-Давкова стапува на светската сцена не како FYROM, туку како Македонија, глас на народ што никогаш не смеел да биде замолчен.
Не моли.
Настапува со историска длабочина и државничка вертикала.
- Повикува на реформа на ОН за да не се претвори во нефункционална „Нова Лига на народите“.
- Истакнува дека малите држави имаат право и обврска да го бранат мултилатерализмот.
- Зборува за глобална правда, климатски промени, социјална еднаквост и етичка дипломатија.
Секоја реченица е удар кон лицемерниот глобален поредок.
Мицкоски, лидер што не моли, туку поставува принципи

Христијан Мицкоски ја гради истата правна и морална рамка дома:
- принципиелна дипломатија,
- реформа на правосудството,
- враќање на националното достоинство,
- одбивање на диктати и клиентелистички модели.
Тој го враќа авторитетот на Македонија и ја поставува како рамноправен субјект на светската сцена.
Македонија, мала, но со глас што се слуша
Малата држава, која 80 години беше потценета, конечно се издигнува:
- Потписник на Повелбата на ОН.
- Преживеала дискриминација и FYROM.
- Преживеала Преспа.
- Денес повторно зборува со достоинство, историја и иднина.
Не е статистика.
Не е фуснота. Македонија е глас. Македонија е држава. Македонија е сила на својата историја.
Глобален контекст, реформи, Трамп и малите држави

Паралелите со Доналд Трамп ја нагласуваат суштината: светот мора да слуша за суверенитетот на државите и обврските на глобалните институции.
Малите држави не смеат да бидат маргинализирани.
Тие се носители на вистинската мисија на ОН , мир, правда и мултилатерализам.
Сиљановска и Мицкоски ја враќаат Македонија во позиција на лидер кој поставува услови, не молител кој се повикува на милост.
Финале:
Од Чучков до Сиљановска: Кругот се затвора
80 години. 80 години од потписот на Чучков, преку понижувањата на FYROM и Преспа, до историската сцена во Њујорк 2025.
- Македонија не молчи.
- Македонија не се срамува.
- Македонија повторно зборува со својот глас и достоинство.
Нека слушне светот: Македонија не е остатоци. Македонија е држава со потпис. Македонија е држава со иднина.
СТ/











