Пишува: Слободан Томиќ

Кога војната станува кампања, а кампањата станува закана
Во држава во која демократијата се гради со збор, а не со оружје, токму ДУИ повторно го отвори ормарот на своето воено минато. Наместо проекти, улици и инфраструктура, нивната политичка понуда се претвори во парада на униформи, милитаристички паради и пароли од 2001 година. Но, оваа есен, за првпат, меѓународниот фактор, ОБСЕ, јасно и гласно ја препозна играта на етничка поларизација и ја означи како најголемата закана за стабилноста на Македонија.
ДУИ: Милитаризмот како политичка стратегија

Али Ахмети ја претвори предизборната сцена во продолжение на некогашната воена зона.
Со реторика што мириса на барут и со митинзи што личат на воени паради, интегративците ја повлекоа државата назад , во времиња кога се копаа ровови, а не темели на демократија. Наместо проекти за младите, фабрики и работа, слушаме за оружје, за команданти, за битки и за некаква „чест на униформата“.
Но денес, чест има само оној што создава, не оној што се фали дека уништувал.
ОБСЕ ГО КАЖА НЕИЗРЕЧЕНОТО: ОВА Е ЕТНИЧКА ПОЛАРИЗАЦИЈА

Набљудувачите на ОБСЕ/ОДИХР го регистрираа тоа што народот одамна го гледа: кампањата на ДУИ не обединува, туку дели.
Во нивниот извештај стои дека реториката на Ахмети е етнички набиена, опасна и способна да предизвика нови тензии.
Прашањата за идентитет, кои требаше да бидат мостови, станаа ѕидови.
Кога ОБСЕ вели дека „изборите се одржуваат во политичка средина што продолжува да биде поларизирана“, тоа е дипломатски начин да се каже: ДУИ го претвора мирот во заложник.
УЧК НИКОГАШ НЕ ИЗЛЕЗЕ ОД ДУИ
ДУИ одамна се обиде да ја замачка својата воена генеза со зелени пароли и европски логоа.
Но колку и да ја пребојуваат, сенката на УЧК остана нивниот вистински симбол.
Наместо граѓанска партија, останаа воена организација во костуми.
Дури и ОБСЕ, со својот внимателен дипломатски јазик, ја нотира суштината: „милитаризмот и етничкиот национализам остануваат присутни“.
Тоа значи само едно , оние што некогаш го напаѓаа државниот систем, сега го контролираат одвнатре.
ЗАЕВ И ФИЛИПЧЕ, СЕНКИТЕ ЗАД МИЛИТАРИЗМОТ

Во политичката позадина на сè ова стои истата структура која ја создаде кризата на безидејност , Зоран Заев и неговата марионетска сенка Венко Филипче.
Иако одамна паднаа од власта, нивниот дух на политичко лицемерие и медиумски спинови продолжува да живее во кампањите на нивните поранешни партнери.
Тие се архитектите на оваа нова, црна кампања , каде се зборува за етнички линии, наместо за национални програми; каде се повикува на војна, наместо на визија.
Заев и Филипче се школски пример на политичка безидејност, двајца луѓе кои од Македонија направија терен за експерименти со стравот.
НАПАД ВРЗ МАКЕДОНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ

Кога Ахмети јавно изјавува дека „во Струга, Тетово и Чаир треба да владеат само Албанци“, тој не води кампања , тој удира по самата уставна суштина на државата.
Тоа е повреда на граѓанскиот принцип, напад врз правото на избор и директно поткопување на унитарноста.
ОБСЕ не случајно реагира: тоа е сигнал дека меѓуетничката рамнотежа се урива. Македонија не може да биде заложник на ничиј етнички монопол.
МИЦКОСКИ И ГРАЃАНСКИОТ ОДГОВОР
Додека другите делат, Христијан Мицкоски обединува.
Додека Ахмети зборува за пушки и униформи, Мицкоски зборува за енергетика, земјоделие, дигитализација и образование.
Тоа е разликата меѓу политичар и манипулатор.
ВМРО-ДПМНЕ го враќа достоинството на политичката сцена , со работа, со визија и со граѓански концепт што не прашува кој е кој, туку што може да направи за Македонија.
Народот ја гледа таа разлика, и токму затоа се буди , тивко, достоинствено, но неповратно.
МАКЕДОНИЈА НЕМА ДА МОЛЧИ

Оваа земја премногу често молчеше кога ја понижуваа, кога ја делeа и кога ја продаваа.
Денес, по дваесет години манипулации, Македонија се буди , уморна, но решителна. ОБСЕ го виде тоа што сите го чувствуваме: дека милитаризмот на ДУИ и сенката на Заев и Филипче ја држат државата во заложништво на стравот.
Но стравот повеќе нема моќ.
Народот сака проекти, не паради.
Вистина, не лаги. Живот, не реторика.
И Македонија, конечно, ќе го каже тоа , на избори, гласно и достоинствено.
Финале:
Македонија се буди под македонско небо
Нека биде јасно , ова не е само кампања, ова е судир на два концепта: милитаризмот против граѓанството, поделбата против обединувањето, минатото против иднината.
Македонија ќе го избере второто. Ќе избере разум наместо омраза, визија наместо поделби.
Ќе избере Мицкоски и еден нов курс што ја гледа иднината во работа, достоинство и европски вредности. Затоа, нека слушне секој што мисли дека со страв ќе владее вечно , Македонија не е ничија заложничка, таа е држава на својот народ, и народот е веќе на нозе.





