„Силата без правда е тиранија.“ –

Иммануел Кант
(Мега анализа за уставната судијка Добрила Кацарска и ударот врз најслабите – пензионерите)
Пишува: Слободан ТОМИЌ

ПРВИОТ АРШИН: ОД СУДСКИ ЧЕКАН ДО СУДСКИ ТРОН

Добрила Кацарска е една од најконтроверзните и најстраотни фигури во македонскиот правосуден систем.
Наместо авторитет градена врз мудрост и вистина, нејзиното име со години буди асоцијации на строгост без мера, пресуди без милост и одлуки што секогаш мистериозно се поклопувале со интересите на политичките центри на моќта.
Во колективната свест таа остана запаметена по случајот „27 април“, кога под нејзино водство беа изречени речиси „триста години затвор“, најмасовни и најтешки казни во историјата на независна Македонија.
Во тоа време обвиненијата против обвинетите ги застапуваше тогашниот државен обвинител Љубомир Јовевски, човек кој пензиониран и нема никаква врска со денешната иницијатива.

Историјата ја бележи неговата улога само во 2017 година, и таму завршува.
Но улогата на Добрила Кацарска не заврши таму.
Од судија што изрекуваше драстични казни, таа денес седи на врвот на системот, како уставен судија, со моќ да стопира или укине закони што директно ја допираат судбината на стотици илјади граѓани.
ВТОРИОТ АРШИН: ИНИЦИЈАТИВА, ЛИЧНА И ЈАСНА

Во морето од институционални лавиринти, ова прашање е едноставно:
иницијативата за укинување на линеарното покачување на пензиите е лична иницијатива на уставната судијка Добрила Кацарска.
Не е колективна.
Не е во име на Судот.
Не е поднесена од пензионерски здруженија.
Не е последица на политички компромис.
Тоа е личен потег на човек што веќе еднаш удри врз граѓани, и сега повторно удри врз истите оние што најмалку можат да се бранат.
ТРЕТИОТ АРШИН: КАКО СЕ ОСИРОМАШУВА НАРОДОТ, А СЕ БРАНАТ ПРИВИЛЕГИИТЕ ?

Во последниве години видовме апсурди што тешко се објаснуваат:
– Кога станува збор за привилегиите на функционерите „сè е уставно“
– Кога станува збор за нивните службени возила → „неопходно за работа“
– Кога станува збор за нивните плати „заслужено“
– Кога станува збор за народот „нека почека“
Но кога станува збор за пензионерите, за луѓето што 40 години работеле, граделе и давале:
одеднаш не било уставно.
Зошто?
Затоа што 7.000 денари „нарушувале нечиј принцип“.
Ќе праша народот:
„А платите од 3.200 до 3.500 евра не нарушуваат ништо?“
ЧЕТВРТИОТ АРШИН: ШТО СЕ 7.000 ДЕНАРИ ЗА ПЕНЗИОНЕРОТ, А ШТО ЗА СУДИЈАТА?

За пензионерот 7.000 денари се:
– лекови,
– храна,
– дел од сметките,
– малку воздух,
– многу достоинство.
За уставен судија 7.000 денари се:
– еден ручек и две кафе-паузи.
И затоа овој проблем не е бројка, туку праведност.
Не е закон, туку совест.
ПЕТТИОТ АРШИН: ПРАВДАТА Е КОГА ПРИОАЃАШ НА ПОСИЛНИТЕ; НЕПРАВДАТА, КОГА СИ НА НАРОДОТ

Оваа иницијатива е опасна зашто создава преседан:
ако денес е „неуставно“ покачување на пензија за 7.000 денари, утре ќе биде „неуставно“ и секое друго олеснување за народот.
Но за функционерите никогаш нема да биде.
Зошто?
Затоа што системот секогаш го штити врвот.
А народот секогаш го турка на дното.
ШЕСТИОТ АРШИН: КОГА ПРАВДАТА МОЛЧИ, НЕПРАВДАТА ПРОГОВОРУВА СО ВИКАЊЕ
Неправдата никогаш не доаѓа тивко.
Таа доаѓа со чекан.
Овој удар не е техничко прашање, не е правна финеса, не е процесна процедура.
Ова е огледало на целиот систем:
– пензионерот „ставка“,
– сиромаштијата „нормална“,
– борбата за достоинство „опасност“,
– судијата „светост“.
Во таков систем, неправдата има глас, а правдата молчи.
Но народот сфаќа едно нешто:
кога неправдата станува закон, отпорот станува должност.
РЕЗИМЕ: НАРОДОТ НЕ ЗАБОРАВА
Пензионерите се темелот на оваа земја.
Секој камен на оваа држава е допрен од нивни раце.
И затоа најголемиот грев не е правен, туку морален:
кога државата се однесува кон нив како да се товар, а не како да се корен.
Добрила Кацарска со оваа иницијатива не укинува само еден закон.
Таа го укинува чувството дека системот постои за граѓаните,а тоа, народот никогаш не го заборава.

