Пишува: Слободан ТОМИЌ

„Најголемата пропаст на државата доаѓа кога недостојните ќе почнат да се претставуваат како нејзини спасители.“
Полибиј

АГЕЛЕР ЗБОРУВА КОГА ТРПЕНИЕТО Е ПРИ КРАЈ

Кога американската амбасадорка Ангела Агелер јавно предупредува дека политизирањето на чувствителни државни прашања им прави лоша услуга на граѓаните, тоа не е ниту случајно, ниту протоколарно.
Тоа е јасен дипломатски сигнал дека одредени политички практики ја преминуваат линијата на одговорното однесување.
Пораката беше недвосмислена:
безбедноста, миграцијата и стабилноста не смеат да бидат алатка за дневнополитички поени.
Кога државните теми се сведуваат на партиска реторика, губи државата, не партијата.
ФИЛИПЧЕ ПОД ЛУПА: КОГА КРИТИКАТА СТАНУВА СИСТЕМСКА

Името на Венко Филипче во овој контекст не се појавува случајно.
Критиката што доаѓа од меѓународен фактор не е лична, туку структурна, насочена кон модел на однесување што создава недоверба и стагнација.
Критичарите сè погласно поставуваат прашања:
1. дали Филипче станува симбол на политичка празнина,
- дали со своите настапи го кочи реформскиот процес,
- и дали чекори по патот на политичари кои од „реформатори“ завршија како товар за државата.
Овие прашања не ги наметнува власта , ги наметнува реалноста.
КОГА МЕЃУНАРОДНАТА ПОДДРШКА СЕ СУДРУВА СО ДОМАШНАТА НЕОДГОВОРНОСТ

САД со години вложуваат стотици милиони долари во Македонија, во судството, владеењето на правото, институционалниот капацитет и борбата против корупцијата.
Тоа не се декларации, туку конкретна поддршка за држава што треба да се исправи на сопствени нозе.
Токму затоа пораките од Вашингтон се строги:
помошта не е за да се глуми реформа, туку за да се спроведе.
ОСТАВКАТА НА КОЦЕВСКИ: СИМБОЛ НА ПРИТИСОК ИЛИ ПОЧЕТОК НА ОДГОВОРНОСТ?

Во овој амбиент, темата за оставката на државниот јавен обвинител Љупчо Коцевски не може да се игнорира.
Таа не е изолиран случај, туку дел од пошироката борба за одговорност во правосудството.
Прашањето не е само дали некој ќе си замине, туку:
а) дали системот конечно ќе почне да функционира,
б) дали ќе има одговорност,
в) и дали ќе се прекине традицијата на неказнивост.
Токму оваа борба е клучниот тест за државата.
ВЛАДА ШТО ДОБИВА ПРИЗНАНИЕ, НЕ СО ЗБОРОВИ, ТУКУ СО НАПОР

Амбасадорката Агелер јасно посочи дека во Владата и институциите искрено се борат против корупцијата.
Таа борба е тешка, често осамена, но препознаена.
Тука се гледа разликата меѓу:
- оние што работат тивко и упорно,
- и оние што врескаат без план.
МИЦКОСКИ: КРАЈ НА АЛИБИТО, ПОЧЕТОК НА ОДГОВОРНОСТА

Под водство на Христијан Мицкоски, Владата ја напушти старата политика на изговори.
Нема повеќе: „не ни дадоа“,
„не дозволуваат“,
„процесот е сложен“.
Има: патоказ,
реформи,
и одговорност.
Токму затоа Македонија денес има сериозни разговори, реални контакти и меѓународна почит.
САД И БУГАРИЈА: БЕЗ БУЛДОЖЕР, БЕЗ ИЛУЗИИ

Пораката е јасна: САД нема да глумат посредник на сила, но внимателно следат.
Членството на Македонија е во интерес на сите, и тоа е факт што не може вечно да се игнорира.
Географијата не се менува.
Интересите не исчезнуваат.
Изговорите, истекуваат.
ЗАВРШЕН УДАР: КОЈ ЈА ГРАДИ ДРЖАВАТА, А КОЈ ЈА ТРОШИ?
Ова е момент на јасна поделба.
Има политика што гради систем.
Има политика што живее од хаос.
Амбасадорката Агелер го кажа она што многумина го мислат.
Мицкоски го прави она што државата го чекаше со години.
Историјата нема да ги памети најгласните.
Ќе ги памети оние што имале храброст да расчистат.

