Пишува: Слободан ТОМИЌ

„Нема поголема тиранија од онаа што се врши во името на законот и под плаштот на правдата.“
Шарл Луј Монтескје

ВРЕМЕТО КОЕ БАРА ИМЕ И ОДГОВОРНОСТ

Ова не е текст за вчера. Ова е текст за денешниот избор што ја одредува утрешнината.
Во момент кога Македонија е пред избор на нов јавен обвинител, кога конкурсот е отворен, а функцијата празна, јавноста е соочена со сведоштва што не смеат да останат без институционален одговор.
Празното место не е празнина од одговорност; тоа е испит.
СВЕДОШТВОТО ШТО ЈА ОТКЛУЧУВА ВИСТИНАТА
Кога поранешна обвинителка јавно говори за примање материјали без записник, за присуство на политички фигури во обвинителски простории, за селективни истраги и за финансиски злоупотреби, тоа не е став, туку индиција,а индицијата, во правна држава, се истражува.
ЗАПИСНИКОТ, ТЕНКАТА ЛИНИЈА МЕЃУ ДРЖАВА И САМОВОЛИЕ

Записникот не е хартија. Тој е граница. Каде што нема записник, нема трага. Каде што нема трага, нема одговорност. Каде што нема одговорност, државата почнува да се лизга во самоволие.
Обвинителство што ја укинува процедурата, ја укинува сопствената легитимност.
ПАРАЛЕЛНАТА МОЌ, НЕВИДЛИВИОТ РЕЖИМ
Наводите за лица без мандат, но со влијание врз предмети, се аларм дека правдата била узурпирана.
Паралелната моќ е најопасната форма на власт, затоа што не одговара никому.
Таа не пишува одлуки, но ги диктира.
СЕЛЕКТИВНАТА ПРАВДА КАКО СИСТЕМ

Кога правдата станува селективна, таа престанува да биде правда.
Кога предмети се отвораат по политичка проценка, а не по доказ, законот се претвора во оружје.
Тогаш судбините се трошат, а институциите се празнат од смисла.
БУЏЕТОТ КАКО ОГЛЕДАЛО НА МОРАЛОТ

Јавните тврдења за бонуси над законските рамки, за трескавично трошење средства за да не се вратат во буџетот, за привилегии без основ – се прашања за јавниот морал. Пари што не се контролираат, ја корумпираат правдата пред да стигнат до судница.
ПРОЦЕСОТ ШТО ГО ЈАДЕ СУДОТ
Наводите за креирање предмети, за притисоци врз судството и за политичка кореографија на обвиненија, ја покажуваат најопасната фаза: кога процесот почнува да го јаде резултатот, а судот станува сцена.
ИСТОРИСКАТА ТЕЖИНА НА ОДГОВОРНОСТА

Ова не е повик за реванш. Ова е повик за истрага. Истрагата не е казна; таа е прочистување.
Држава што не истражува јавно сведоштво, избира континуитет на молк.
ИЗБОРОТ ШТО НЕ МОЖЕ ДА СЕ ОДЛОЖИ
Пред изборот на нов јавен обвинител, прашањето е едноставно и тешко:ќе има ли храброст да се отвори ова поглавје, или ќе се затвори со тишина?
Секој кандидат мора јавно да одговори, не со зборови, туку со постапки.
ФИНАЛНА ОПОМЕНА

Кога сведоштвото е јавно, молкот престанува да биде неутрален.
Кога правдата се крие зад формата, тиранијата напредува,а држава што не ја брани процедурата, ја губи суштината.
Одговорноста не застарува.

