Колумна на Слободан ТОМИЌ – „Кога политиката се храни со страв – Државата ја губи силата“

Македонија

(инспирирано од мислата на Фридрих Ниче)

Фридрих Ниче

Пишува: Слободан ТОМИЌ

Слободан ТОМИЌ

ИЗДУВАН БАЛОН И ПОСЛЕДЕН ОБИД ЗА МОЌ

Политичката сцена повторно го гледа веќе виденото. Главниот актер, Али Ахмети.
Сценариото е старо.
Методите се истрошени.
Исходот е очигледен: политички пад прикриен со етничка реторика.
Ахмети повеќе не е фактор на стабилност, туку извор на тензии.

Наместо визија – закани.
Наместо решенија – протести.
Наместо државничка зрелост – калкулации.
Ова е политичар што ја чувствува ерозијата и се обидува да ја замени поддршката со вештачки создадени кризи.

„СТУДЕНТСКИ ПРОТЕСТ“ ИЛИ ПАРТИСКИ ИНСТРУМЕНТ?

Т.н. „студентски марш“ се покажа како внимателно режиран политички инструмент.
Партиски структури.
Координирана реторика,а и она што беше најзагрижувачко, скандирања кои не наликуваат на студентски глас: „УЧК, УЧК“.
Прашањето е легитимно:
дали ова беше студентски протест, или политичка демонстрација на сила?
Симболичниот одзив зборува сам за себе: контролата врз базата повеќе не е тоа што беше.

ПРЕДУПРЕДУВАЊЕТО

Кога политичар говори со закани, тоа е знак на слабост, не на сила.
Македонија не е 2001.
Институциите се посилни.
Меѓународната позиција е поцврста.
Трпението на народот е помало.
Кој си игра со оган, ќе изгори.

УЛОГАТА НА Христијан Мицкоски: РЕД НАСПРОТИ ХАОС

Позицијата е јасна и државничка:
Уставот е над сè.
Правото не се преговара.
Институциите не се уценуваат.
Информирањето на НАТО и Европска Унија не е слабост, туку стратегија,а сега и Соединетите Американски Држави се дел од тој комуникациски круг.
Тоа е сигнал за стабилност, сериозност и државничка зрелост.

КОАЛИЦИСКИОТ ТЕСТ:

Билал Касами
Касами се наоѓа пред јасен избор:
државен интерес, или популизам.
Кога коалициски партнер зазема позиции што кореспондираат со опозицијата, ризикот станува реален,а таму каде што има ризик мора да има и одговорност.

ДРЖАВНИЧКАТА ЛИНИЈА НА Изет Меџити

За разлика од тоа, Меџити уште на почетокот постави принцип:
функцијата не е етничко право,
туку прашање на капацитет, знаење и одговорност.
Ако некој нема квалитет, не треба да биде на функција, без разлика на етничката припадност.
Ова е државничка позиција што треба да биде правило, а не исклучок.

ПРАВОТО НЕ Е ЕТНИЧКА КАТЕГОРИЈА

Проблемот не е јазикот.
Проблемот е принципот.
Правосудниот испит е филтер, не формалност.
Ставовите на Венецијанската комисија се јасни:
ризици за владеењето на правото,
системски слабости,
можност за нееднаквост.
Прашањето е суштинско:
право или договорена правда?

БАДИНТЕР: ОД КОМПРОМИС ДО БЛОКАДА

Името на Робер Бадинтер беше претворено во политички мит.
„Бадинтеровото мнозинство“ не е универзален принцип, туку компромис од 2001 година.
Компромисот стана правило.
Правилото стана алатка за блокада.

ДАЛИ ОВА ПОСТОИ ВО СЕРИОЗНИ ДРЖАВИ?

Да бидеме јасни:
Во Соединетите Американски Држави, нема етничко гласање.

Во Швајцарија – нема етничко блокирање.
Во Канада – нема етничко вето.
Во Белгија – ваков модел не е правило.
Во Индија – и покрај огромната разновидност, нема етнички филтер за закони.
Зошто тогаш Македонија да биде исклучок?

УСТАВОТ НЕ Е ПРЕДМЕТ НА ПАЗАР

Промените на Уставот не се техничко прашање.
Промените на Уставот се промени на идентитет.

МЕНУВАЊЕТО НА УСТАВОТ = ГУБЕЊЕ НА МАКЕДОНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ.

Уставниот суд и обвинителството не се играчка.
Не се желботека.
Не се фонтана на желби.
Секој што ќе се дрзне да дејствува спротивно на Уставот, мора да се соочи со правдата.

СКАНДИРАЊАТА И ОДГОВОРНОСТА

Скандирањата „УЧК, УЧК“ не се студентски глас.
Тоа е организиран политички сигнал.
Ова не е прашање за улица, ова е прашање за институции.
Ова е работа за новиот обвинител и за обвинителството.
Христијан Мицкоски веќе ја информираше меѓународната заедница – НАТО, Европска Унија и Соединетите Американски Држави.
Прашањето е: каде води сето ова?
Одговорот е јасен:
кон сценарио на притисок врз државата, туркано од Али Ахмети и неговите структури.
Фактот што во толпата се најдоа функционери, пратеници, па дури и поранешни министри, не остава простор за дилема.

Ова не се студенти.
Ова се партиски активисти.
Ова не е револт.
Ова е режија.
И токму затоа, одговорност мора да има.

ДУИ: ДВЕ ДЕЦЕНИИ ВЛАСТ – НУЛА ОДГОВОРНОСТ

Партијата што две децении беше власт, денес протестира против сопствените резултати.
Тоа не е политика.
Тоа е признание за неуспех.

МЕЃУНАРОДНИОТ КОНТЕКСТ

Македонија повеќе не е периферија.
Односите со САД се зајакнати.
Безбедносната архитектура е стабилна.
Секој обид за дестабилизација се детектира навреме.

КРАЈОТ НА ЕДНА ЕРА

Ахмети се соочува со реалноста:
пад на поддршка,
губење контрола,
повторување на истите методи.
Тоа не е стратегија.
Тоа е крај.

ФИНАЛЕН ИЗБОР

Држава на право
или
држава на уцени.
Средина – нема.

РЕЗИМЕ:

Ова не е битка за јазик.
Ова е битка за принцип.
Не е етнички конфликт,
туку судир меѓу право и политика.
Историјата не ги памети уценувачите.
Историјата ги памети оние што ја бранат државата.

МЕНУВАЊЕТО НА УСТАВОТ = ГУБЕЊЕ НА МАКЕДОНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ.

Please follow and like us: