Пишува: Слободан Томиќ

„Црквата е крвотокот на еден народ. Ако таа се исуши или му биде одземена, народот станува безимен, а духот обеселен.“
МПЦ – Јустинијана Прва: Од Стоби до вечноста
На денешен ден, на древниот локалитет Стоби , археолошки бисер и духовна тврдина на антиката, Македонската православна црква – Охридска архиепископија, гордо и молитвено одбележа 1700 години од Првиот Вселенски собор во Никеја.
На овој историски собор, одржан во 325 година, македонското духовно присуство било запечатено преку тројца епископи: Александар од Солун, Будиј од Стоби и Дакиј од Скупи.
Овој момент не е случаен.
Тој е гласно сведоштво дека нашата Црква, нашиот народ и нашата вера не започнуваат ниту од 19-ти, ниту од 20-ти век.
Таа трае со векови, и сега, со обновен полет, се поврзува со корените , и со Стоби, и со Јустинијана Прва, и со апостолскиот дух на македонската земја.
Неговото Блаженство Архиепископот г.г. Стефан, во сослужение со повеќе архијереи и свештенство, ја предводеше Литургијата која не беше само спомен, туку духовно воскресение.
На тој простор – каде некогаш одекнувале молитвите на првите христијани , денес се поднови соединувањето на минатото, сегашноста и иднината на македонскиот народ.
Присуството на поранешниот претседател д-р Ѓорге Иванов и неговата сопруга на овој чин ја симболизираше и државната почит кон македонската духовност , онаа која го надживеа ропството, поделбите и негирањата.
Одлуката за отец Георгиј – духовна стратегија на обнова

Во ист контекст мора да се разбере и еден друг голем чин: изборот на проф. д-р Ѓоко Ѓорѓевски за јеромонах Георгиј.
Тоа не беше само црковен чин , тоа беше духовна стратегија за иднината. Човек кој од академски катедри, амбасадорски мандати и теолошка мисла преминува во монашки живот, ја отсликува есенцијата на Христовата жртва.
Ова не е избор на амбиција, туку на повик.
Не е потег на кариера, туку на мисија. Синодот, под водство на Архиепископот г.г. Стефан, покажа духовна зрелост и непоколеблива визија , да го постави отец Георгиј како наследник на блаженоупокоениот митрополит Тимотеј во Дебарско-кичевската епархија.
Епархија што е не само значајна по својата историја, туку и по своето стратегиско значење во духовната географија на Македонија.
Црквата како духовна тврдина против новиот империјализам

Нашата Црква, која повторно се нарекува Јустинијана Прва, е закана за оние кои сакаат Македонија да ја гледаат како мозаик на туѓи влијанија.
Иако Вселенската патријаршија ја призна автокефалноста, таа сè уште одбива да го изговори зборот „Македонска“.
Тоа е нова форма на старо негирање , дипломатски амбалажиран империјализам.
Бугарската православна црква, пак, никогаш не се откажа од желбата да ја присвои духовната историја на Македонија.
За нив, светите Климент и Наум, дури и Стоби, не се македонски, туку „бугарски“.
И така, додека нашата Црква се труди да го воскресне вистинскиот дух, тие се трудат да ја фалсификуваат историјата.
Од Стоби до Скопје , од археологија до воскресение

Денешната Литургија во Стоби е многу повеќе од настан.
Таа е симбол.
Доказ дека ние сме овде , и духовно и историски.
Стоби не е само урнатина од античко време.
Тоа е сведоштво дека македонската Црква никогаш не била туѓа, ниту површинска.
Таа била и останала суштинска.
Преку неа, одекнуваат имињата на Климент, Наум, Самоил, архиепископите од Охрид, па сè до отец Георгиј денес. Сите тие се ѕвезди на едно исто небо , небо над Македонија.
Време е за единство , духовно и национално
Повеќе од кога било, потребно е сите , и во татковината и во дијаспората , да застанеме зад нашата Црква.
Оние кои сега шепотат сомнеж, кои шират интриги или прават духовни сметки, треба да знаат: не може да има слободна држава без слободна Црква.
А нашата Црква беше и останува извор на слобода , духовна и национална.
Резиме : Верата не се преговара , таа се живее
Денес, кога Историјата повторно ги отвора страниците на македонската вистина, не смееме да молчиме.
Од Стоби до Скопје, од Скопје до Мелбурн, Торонто и Берлин , сите Македонци треба да застанат под истиот крст.
Крстот на Јустинијана Прва.
Изборот на отец Георгиј е избор за достоинство.
Литургијата во Стоби е симбол на вечност. А МПЦ-ОА , тоа е нашата крв, нашата вера, нашето име.
Нека живее Македонската православна црква – Јустинијана Прва!
Нека се обедини народот во вера, љубов и вистина!
И нека секој Македонец знае , додека стоиме со Црквата, стоиме со Бога, стоиме со Македонија.





