Колумна на Слободан Томиќ: “Семакедонска поддршка за МПЦ – Јустинијана Прва: Духовна битка за иднината на нацијата”

Култура Македонија

Пишува: Слободан Томиќ

Слободан Томиќ

„Црквата е крвотокот на еден народ. Ако таа се исуши или му биде одземена, народот станува безимен, а духот обеселен.“

МПЦ – Јустинијана Прва: Од Стоби до вечноста

На денешен ден, на древниот локалитет Стоби , археолошки бисер и духовна тврдина на антиката, Македонската православна црква – Охридска архиепископија, гордо и молитвено одбележа 1700 години од Првиот Вселенски собор во Никеја. 

На овој историски собор, одржан во 325 година, македонското духовно присуство било запечатено преку тројца епископи: Александар од Солун, Будиј од Стоби и Дакиј од Скупи.

Овој момент не е случаен. 

Тој е гласно сведоштво дека нашата Црква, нашиот народ и нашата вера не започнуваат ниту од 19-ти, ниту од 20-ти век. 

Таа трае со векови, и сега, со обновен полет, се поврзува со корените , и со Стоби, и со Јустинијана Прва, и со апостолскиот дух на македонската земја.

Неговото Блаженство Архиепископот г.г. Стефан, во сослужение со повеќе архијереи и свештенство, ја предводеше Литургијата која не беше само спомен, туку духовно воскресение. 

На тој простор – каде некогаш одекнувале молитвите на првите христијани , денес се поднови соединувањето на минатото, сегашноста и иднината на македонскиот народ.

Присуството на поранешниот претседател д-р Ѓорге Иванов и неговата сопруга на овој чин ја симболизираше и државната почит кон македонската духовност , онаа која го надживеа ропството, поделбите и негирањата.

Одлуката за отец Георгиј – духовна стратегија на обнова

Во ист контекст мора да се разбере и еден друг голем чин: изборот на проф. д-р Ѓоко Ѓорѓевски за јеромонах Георгиј. 

Тоа не беше само црковен чин , тоа беше духовна стратегија за иднината. Човек кој од академски катедри, амбасадорски мандати и теолошка мисла преминува во монашки живот, ја отсликува есенцијата на Христовата жртва.

Ова не е избор на амбиција, туку на повик. 

Не е потег на кариера, туку на мисија. Синодот, под водство на Архиепископот г.г. Стефан, покажа духовна зрелост и непоколеблива визија , да го постави отец Георгиј како наследник на блаженоупокоениот митрополит Тимотеј во Дебарско-кичевската епархија.

 Епархија што е не само значајна по својата историја, туку и по своето стратегиско значење во духовната географија на Македонија.

Црквата како духовна тврдина против новиот империјализам

Нашата Црква, која повторно се нарекува Јустинијана Прва, е закана за оние кои сакаат Македонија да ја гледаат како мозаик на туѓи влијанија. 

Иако Вселенската патријаршија ја призна автокефалноста, таа сè уште одбива да го изговори зборот „Македонска“. 

Тоа е нова форма на старо негирање , дипломатски амбалажиран империјализам.

Бугарската православна црква, пак, никогаш не се откажа од желбата да ја присвои духовната историја на Македонија. 

За нив, светите Климент и Наум, дури и Стоби, не се македонски, туку „бугарски“. 

И така, додека нашата Црква се труди да го воскресне вистинскиот дух, тие се трудат да ја фалсификуваат историјата.

Од Стоби до Скопје , од археологија до воскресение

Денешната Литургија во Стоби е многу повеќе од настан. 

Таа е симбол. 

Доказ дека ние сме овде , и духовно и историски. 

Стоби не е само урнатина од античко време.

 Тоа е сведоштво дека македонската Црква никогаш не била туѓа, ниту површинска. 

Таа била и останала суштинска.

Преку неа, одекнуваат имињата на Климент, Наум, Самоил, архиепископите од Охрид, па сè до отец Георгиј денес. Сите тие се ѕвезди на едно исто небо , небо над Македонија.

Време е за единство , духовно и национално

Повеќе од кога било, потребно е сите , и во татковината и во дијаспората , да застанеме зад нашата Црква. 

Оние кои сега шепотат сомнеж, кои шират интриги или прават духовни сметки, треба да знаат: не може да има слободна држава без слободна Црква. 

А нашата Црква беше и останува извор на слобода , духовна и национална.

Резиме : Верата не се преговара , таа се живее

Денес, кога Историјата повторно ги отвора страниците на македонската вистина, не смееме да молчиме. 

Од Стоби до Скопје, од Скопје до Мелбурн, Торонто и Берлин , сите Македонци треба да застанат под истиот крст. 

Крстот на Јустинијана Прва.

Изборот на отец Георгиј е избор за достоинство.

 Литургијата во Стоби е симбол на вечност. А МПЦ-ОА , тоа е нашата крв, нашата вера, нашето име.

Нека живее Македонската православна црква – Јустинијана Прва!

Нека се обедини народот во вера, љубов и вистина!

И нека секој Македонец знае , додека стоиме со Црквата, стоиме со Бога, стоиме со Македонија.

Please follow and like us: