Пишува: Слободан ТОМИЌ

„Најопасниот непријател не доаѓа со меч, туку со значка.“
Хана Арент

Хана Арент
ПРОЛОГ: ЛАЖНАТА ФОРМА НА ОТПОРОТ
Историјата нè учи дека не секоја врева е револуција, и не секој што зборува во името на работниците, зборува со нивен мандат. Понекогаш најголемата измама доаѓа маскирана како борба, а најопасната подметната улога, како синдикализам.
Името Слободан Трендафилов не е име на работнички отпор, туку прашање на легитимитет.
Кога легитимитетот е шуплив, сè друго паѓа како картонска сценографија.
1. ЛЕГИТИМИТЕТОТ КАКО ОСНОВНА ЛИНИЈА НА РАЗДЕЛБА
Синдикат без мандат е политичка фантомка. Лидер без избор е узурпатор.
Фактите се немилосрдни:- не е избран од надлежно Собрание на грански синдикат- не поседува валиден мандат согласно Статутот- не е впишан како легитимен претседател во клучниот момент- делува како „ВД“ без да ги исполнува статутарните условиОва не е техничка маана.
Ова е структурна нелегитимност.
2. КОГА ФОРМАТА ЈА КРАДЕ СУШТИНАТА
Синдикатот се облекол во облека што не е негова.
Реториката е работничка. Настапот, револуционерен.
Но внатре нема мандат, нема основа, нема право. Тука се случува најопасната трансформација: формата на синдикат се користи за цели што не се синдикални.
Работниците тоа го чувствуваат. Затоа — не случајно — самите го нарекуваат „тројански коњ“.
3. ТРОЈАНСКИОТ КОЊ МЕЃУ РАБОТНИЦИТЕ
Тројанскиот коњ никогаш не доаѓа како непријател.
Доаѓа како „наш човек“. Кога некој:– зборува во име на работниците– без да биде избран од нив– ги води кон конфронтација во момент на геополитички и внатрешни притисоцитогаш прашањето не е дали е гласен, туку кому му користи.
Тука синдикалната борба се претвора во извршителска улога, не на работниците, туку на политичка агенда.
4. ВРСКАТА СО СДСМ: ТИШИНАТА ШТО ЗБОРУВА ПОВЕЌЕ ОД ИЗЈАВИТЕ
Кога СДСМ и ДУИ беа на власт:
– ветувањата кон работниците останаа празни- социјалната правда беше парола, не политика- синдикалниот притисок беше селективенТишината тогаш, а вревата сега, не се случајни.
Тие се хронологија на политичка употребливост.
5. НАЈГОЛЕМИТЕ ПРОТЕСТИ И ОДБИВАЊЕТО ДА СЕ ПОЈАВИ
Кога беше повикан јавно, отворено, да застане пред народот, да биде гостин, да зборува пред најголемите протести, — не дојде. Зошто? Затоа што јавноста е опасна за оние без мандат. Директниот судир со народот ја руши лажната претстава.
6. ШАРЕНА РЕВОЛУЦИЈА СО РАБОТНИЧКА МАСКА

Она што денес се нуди како „работнички бунт“ опасно личи на рециклиран модел на Шарена револуција: позната режија, препознатлива реторика, истите центри на шепотење, нова социјална маска. Овојпат, работниците. Но нивната мака не смее да биде гориво за туѓи агенди.
7. ЗАКЛУЧОК: НЕ Е ПРАШАЊЕ НА ЛИЧНОСТ, ТУКУ НА ПРИНЦИП
Ова не е лична пресметка. Ова е одбрана на принципот. Во демократска држава:– нема лидери без избор– нема борба без мандат– нема синдикат без легитимитетСлободан Трендафилов не е симбол на работничка револуција. Тој е симптом на киднапирана форма.
Кога формата е киднапирана, борбата престанува да биде борба и станува алатка.
ПОСЛЕДЕН ЗБОР
Македонскиот работник заслужува глас, не вентрилоквизам.Заслужува лидер, не тројански коњ.Заслужува правда, не сценарио.






