Колумна на Слободан ТОМИЌ – Кога државата е на удар: Кој се плаши од Македонија и зошто идентитетот е мета?

Македонија Општо

Пишува: Слободан ТОМИЌ

Слободан ТОМИЌ

„Народ што не ја познава својата историја е осуден повторно да ја преживее.“


George Santayana
George Santayana

НЕПРИЈАТЕЛОТ НЕ СЕКОГАШ ДОАЃА СО ЗНАМЕ , ПОНЕКОГАШ ДОАЃА СО УСЛОВ

Кои се тие што не ја сакаат Македонија?Тоа не се народи.Тоа не се обични граѓани од соседството.Тоа се структури на моќ, политички, геостратешки и идеолошки центри, кои Македонија ја гледаат како простор, а не како држава со историски континуитет и национален трезор.
Кога се посегнува по името, по јазикот, по идентитетот, тоа не е случајност. Тоа е стратегија.

ИМЕТО КАКО ЦЕЛ, ИДЕНТИТЕТОТ КАКО ПРЕГОВАРАЧКА КАРТА

Во современата европска политика ретко која држава била условувана со сопствениот идентитет.Македонија беше.Во процесот на европска интеграција, прашања што припаѓаат на историјата, културата и самоопределувањето беа ставени на маса како политички услов.Не како дијалог.Туку како рамка.

КОЈ ГИ КОЧИ ПАТЕКИТЕ КОН ЕВРОПА?

Патот кон Европска Унија формално е технички процес.Но реално, тој стана политичка арена.Ветото како инструмент.Историјата како преговарачко поглавје.Билатералните спорови како европски критериум.
Некои земји-членки ја користат својата позиција за да отвораат прашања што не се дел од Копенхашките критериуми, туку дел од национални наративи.
Тоа не е европска вредност.Тоа е геополитичка интервентска политика, политика на условување преку идентитет.

ВНАТРЕШНИТЕ СЛАБОСТИ, НАЈТИВКАТА ОПАСНОСТ

Но не е сè надворешно.Кога институциите се слаби, кога правдата е бавна, кога политичките елити се поделени, тогаш надворешниот притисок станува посилен.
Внатрешните поделби се најголемиот подарок за секој што сака Македонија да остане во лавиринт.Корупцијата ја ослабува позицијата.
Политичката кратковидост ја намалува преговарачката сила.Партиските интереси ја разјадуваат националната стратегија.

ЛАВИРИНТОТ КАКО СТРАТЕГИЈА

Македонија со години се движи во процес што постојано започнува одново.Нови услови.Нови толкувања.Нови барања.Тоа создава чувство на замор кај граѓаните.
Но и опасна навика, навика да се прифаќаат отстапки како неизбежност.Лавиринтот не е случаен.Тој е резултат на комбинација од надворешни интереси и внатрешни слабости.

НАЦИОНАЛНИОТ ТРЕЗОР НЕ СЕ ПРЕГОВАРА

Јазикот не е административна категорија.Историјата не е технички протокол.
Идентитетот не е анекс на договор.Македонскиот национален трезор, културен, историски и духовен, не може да биде предмет на дневнополитички калкулации.
Европската интеграција треба да биде процес на вредности, а не на самонегација.

ДАЛИ ЕВРОПА САКА СИЛНА МАКЕДОНИЈА?

Прашањето не е дали Македонија сака Европа.Прашањето е дали Европа сака Македонија како рамноправна држава со сопствен идентитет.
Европската унија се темели на принципот „единство во различноста“.Ако различноста станува проблем, тогаш принципот е доведен во прашање.

ОДГОВОРОТ НЕ Е ВО КОНФЛИКТ, ТУКУ ВО СИЛНА ДРЖАВА

Најсилниот одговор кон секој што ја кочи Македонија не е реторика.Туку:– стабилни институции– независно судство– економска сила– национално единство околу стратешките прашањаКога државата е внатрешно цврста, надворешниот притисок ја губи моќта.

КОЈ СЕ ПЛАШИ ОД МАКЕДОНИЈА?

Се плаши секој што не сака Балканот да има стабилни, самоуверени и демократски држави.Се плаши секој што сака историските прашања да ги држи отворени за политичка трговија.Се плаши секој што мисли дека малите држави мора да прифатат сè.
Но историјата покажува, народ што преживеал империји, војни и поделби не исчезнува со административни формулации.

ЗАВРШНА ПОРАКА

Македонија не е проблем што треба да се реши.Македонија е држава што треба да се почитува.Патот кон Европа не смее да минува низ бришење на идентитетот.Интеграцијата не смее да биде условена со самоодрекување.
Зашто најголемата сила на една држава не е во нејзината големина.
Туку во нејзината свест за тоа која е,а Македонија знае која е.

Please follow and like us: