Колумна на Слободан ТОМИЌ – „Кога Европа слави победа – Дали паѓа автократијата или се крунисува послушноста?“

Свет

Пишува: Слободан ТОМИЌ

Слободан ТОМИЌ

„Кој ја контролира информацијата – ја контролира реалноста.“



Џорџ Орвел

ПАДОТ НА Виктор Орбан – ЗЕМЈОТРЕС ИЛИ СЦЕНАРИО?

Падот на Орбан не е само изборен резултат.
Тоа е геополитички сигнал.
Шеснаесет години власт не паѓаат преку ноќ, освен ако не постои силен, координиран притисок.
Кога Урсула фон дер Лајен изјавува дека „Унгарија конечно ја избрала Европа“ и дека „европското срце чука посилно“ тоа не е обична честитка.

Тоа е порака.
Но, тука мора да се постави најболното прашање:
Дали, госпоѓо фон дер Лајен, конечно ги научивте Копенхашките критериуми, или тие важат само за некои?
Дали тие критериуми важат кога Македонија е уценувана?

Кога ѝ се наметнуваат:
бугарски диктати,
француски предлози,
и политички условувања што немаат врска со европските вредности?

Или Европа е принцип, само кога ѝ одговара?

ЕВРОПСКОТО ЛИЦЕМЕРИЕ,, ВРЕДНОСТИ НА ХАРТИЈА, ИНТЕРЕСИ ВО ПРАКСА

Европа денес зборува за демократија.
Но дејствува како геополитичка машинерија.
Ангела Меркел со години одржуваше тесни врски со Москва.
Енергетските договори беа реалност, не теорија.
Денес, истата таа Европа:
казнува непослушни држави,
финансира селективно,
и наградува политичка усогласеност.
Орбан беше проблем не затоа што грешеше,
туку затоа што не се покоруваше.

ОРБАН, СИМБОЛ НА ОТПОР

Орбан беше еден од ретките лидери што:
одби миграциски квоти,
го бранеше традиционалното семејство,
водеше политика меѓу Исток и Запад.
Токму затоа беше нападнат од сите страни.
И токму затоа неговиот пад денес се слави како „победа на Европа“.
Но вистината е поедноставна:
не падна систем,
падна отпор.

КОЈ Е Петер Маѓар – ЛИДЕР ИЛИ ПРОЕКТ?

Маѓар не е класичен опозициски лидер.
Тој е:
поранешен дел од системот,
човек што експлозивно расте за кратко време,
фигура што добива масовна поддршка со невидена брзина.
Тоа не е органски политички процес.
Тоа е конструкција, а кога нешто се гради брзо,
секогаш има архитект.

УЛОГАТА НА Илон Маск – ПРЕДУПРЕДУВАЊЕ ЗА ГЛОБАЛНИТЕ ИГРИ

Маск со години предупредува на:
медиумски манипулации,
влијание на невидливи центри,
и креирање политички елити.
Унгарија денес изгледа како учебник за тоа.
Кога медиумите, невладините структури и политичките центри делуваат синхронизирано,
резултатот не е случаен.

СЕНКАТА НА Џорџ Сорос – ВРАЌАЊЕ НА МРЕЖАТА?

По заминувањето на Орбан, се отвора простор за враќање на структури што со години беа оттурнати.
Сорос не е само човек.
Тој е систем на влијание.
Преку:
невладини организации,
медиуми,
политички проекти.
Дали е случајно што токму сега тие структури повторно добиваат простор?
Не.

ДВОЈНИ СТАНДАРДИ, КОЈ Е ДОБАР, КОЈ ЛОШ?

Кога Орбан штитеше вредности, беше „авторитарен“.
Кога нов лидер со контроверзии доаѓа, е „демократ“.
Зошто?
Затоа што критериумот не е вредност.
Критериумот е послушност.

МАКЕДОНИЈА, СЛЕДНАТА МЕТА?

Падот на Орбан не е изолиран случај.
Тоа е сигнал кон регионот.
Веќе гледаме:
реакции од Бугарија,
пораки дека „сега е моментот“,
очекувања дека Македонија ќе попушти.
Ова е најопасниот дел.

НАПАДИТЕ ВРЗ Христијан Мицкоски, ПАНИКА ОД НЕПОСЛУШЕН ЛИДЕР

Кога Венко Филипче прогнозира пад на Мицкоски, тоа не е анализа.
Тоа е политичка желба.
Мицкоски не е зависен од Орбан.
Тој е независен политички фактор.
И токму затоа е проблем за одредени кругови.

МИЦКОСКИ – СТОЛБ ВО ВРЕМЕ НА ПРИТИСОЦИ

Во време кога многумина молчеа,
Мицкоски зборуваше.
Во време кога се прифаќаа услови,
тој поставуваше граници.
Неговата политика не е врзана за поединци.
Туку за принципи.
И затоа опстанува.

Тимчо Муцунски – ДИПЛОМАТИЈА СО ЛАДНА ГЛАВА

Честитката до Маѓар не е слабост.
Тоа е стратегија.
Државите не смеат да реагираат емотивно.
Тие мора да играат паметно.
И токму тоа се случува.

ЕВРОПА ПО ОРБАН, ПОСИЛНА ИЛИ ПОКОНТРОЛИРАНА?

Ова е суштинското прашање.
Дали Европа станува пообединета,
или поунифицирана?
Ако различното мислење се елиминира,
тоа не е демократија.
Тоа е контрола.

ЗАВРШЕН УДАР, ВИСТИНАТА ШТО НЕ САКААТ ДА СЕ КАЖЕ

Падот на Орбан не е крај.
Тоа е почеток.
Почеток на:
нови притисоци,
нови условувања,
нови обиди за редефинирање на регионот.
Но Македонија денес има нешто што долго го немаше:
лидер што не се плаши.

„НЕ СЕ ПЛАШЕТЕ ОД НЕПРИЈАТЕЛОТ – ПЛАШЕТЕ СЕ ОД ОНИЕ ШТО ВИ АПЛАУДИРААТ КОГА СЕ ОТКАЖУВАТЕ ОД СЕБЕ“



инспирирано од Џорџ Орвел

Историјата не ја пишуваат оние што победуваат на избори.
Историјата ја пишуваат оние што не се откажуваат од себе.
И токму таму, започнува вистинската битка за Македонија.

Please follow and like us: