Мега-анализа на Слободан ТОМИЌ​: Илиниденскиот завет на МПЦ-ОА врс дуализмот на политичката капитулација и геополитичките уцени ​

Македонија

Со духовното расудување и бескомпромисниот дух на Свети Јован Златоуст

” Остриот меч на вистината против неправедните владетели и заштитник на народното достоинство.”

Пишува : Слободан ТОМИЌ​


Слободан ТОМИЌ​

ПОЛИТИЧКО-СТРАТЕШКА ДИСЕКЦИЈА: ОПОЗИЦИЈАТА И „ХРОНОЛОГИЈАТА НА ПОПУШТАЊЕТО“​

За да се разбере зошто Илинденското послание на Г.Г. Стефан за 2026 година одекнува толку силно, мора без ракавици да се анализира децениската политика на отстапки, која денес го достигнува својот кулминативен притисок.​

  1. Договорот од 1 август 2017: Почетокот на системската деструкција
    ​Први август 2017 година (точно пред 9 години) беше промовиран како „историски момент на помирување“.
    Но, од историска и стратешка гледна точка, Договорот за добрососедство со Бугарија ги постави следниве погубни преседани:
    ​Асиметричност на обврските: Скопје презеде конкретни, мерливи обврски за менување на учебници, споменици и историски наративи, додека Софија доби одврзани раце да го користи ЕУ-процесот како средство за уцена.
    ​Институционализација на историскиот ревизионизам: Со формирањето на билатералната комисија за историски прашања, научната и историската вистина станаа предмет на политичко пазарење.
    ​
  2. Опозицијата под Венко Филипче и ДУИ: Агонија за политички опстанок
    ​По дебаклот и промената на власта, опозицискиот блок предводен од СДСМ (под новото раководство на Венко Филипче) и ДУИ се наоѓа во длабока стратегиска криза. Нивното барање за „експресно, ургентно и безрезервно“ вметнување на Бугарите во Уставот не произлегува од државнички визионерство, туку од два клучни мотиви:
    ​Празнина во сопствената платформа: Немајќи реален економски или социјален концепт, единствената карта на која играат е „ексклузивен монопол врз европската агенда“.
    ​
    Заштита на наследството на капитулацијата: Со евентуално спроведување на уставните измени под итни услови, тие се обидуваат пост-фестум да го оправдаат Преспанскиот договор и целиот пакет отстaпки што ги направија додека беа на власт.
    ​

ГЕОПОЛИТИЧКАТА КЛОПКА: ЗОШТО УСТАВНИТЕ ИЗМЕНИ БЕЗ ГАРАНЦИИ СЕ ИДЕНТИТЕТСКО САМОУБИСТВО​

Формалното барање за уставни измени се презентира пред јавноста како „мала техничка корекција“ (додавање на делови од народи во Преамбулата).

Но, геополитичката реалност ги открива вистинските стапици:​

  1. Синдромот на „Подвижна мета“
    ​Ако Македонија попушти и ги внесе Бугарите во Уставот без претходни, цврсти, пишани и правно-обврзувачки гаранции од Софија и Брисел (одложено дејство на уставните измени до затворањето на преговорите), следната блокада ќе се случи уште на првото преговарачко поглавје.
    ​
    Барањата нема да запрат тука: следно ќе биде барањето за редефинирање на ликот и делото на Гоце Делчев, Илинденското востание, јазичните корени и ослободителната борба од Втората светска војна.
    ​
  2. Институционален дебаланс
    ​Истиот политички блок кој го смени името преку форсирани процеси, денес бара повторување на истиот сценарио.
    Со тоа се испраќа порака до меѓународните фактори дека македонскиот суверенитет е флексибилен категорија која може да се витка под каков било дипломатски притисок.​

​ДУХОВНИОТ БЕДЕМ: МПЦ-ОА И УЛОГАТА НА СВЕТИ ЈОВАН ЗЛА ​ОУСТ

Во услови кога светските политики се водат според прагматизам и сува залудност, гласот на Црквата преку Архиепископот г.г. Стефан одекнува со древна, неограничена сила.​

  1. Свети Јован Златоуст како историски и духовен парагон
    ​Свети Јован Златоуст остана запаметен во историјата бидејќи не молчеше пред царицата Евдоксија и моќниците на нејзиниот двор.
    Кога власта западна во духовна деградација и неправда, тој без страв извика против беззаконието, по цена на сопствено прогонство и страдање.
    ​Г.г. Стефан во Илинденското послание го применува токму овој Златоустов дух:
    ​Тој го посочува Светиот Пророк Илија како изобличувач на беззаконите цареви (Ахав) и лажните пророци.
    ​
    Денешните „лажни пророци“ се оние политички профитери кои на сопствениот народ му ветуваат „лажен рај“ и брзи сојузи, барајќи за возврат да се откаже од сопствениот корен, историско памтење и од своите свети предци.
    ​
  2. Трите Илиндени: Нераскинлива духовна нишка
    ​1903 (Крушево): Борба против физичкиот поробувач – Вера и жртва.
    1944 (АСНОМ): Државотворност израсната од борбата – Правда и суверенитет.
    1991 (Независност): Заокружување на слободата – Чест и самостојност.
    ​Посланието јасно порачува дека третиот Илинден (1991) не е конечна точка, туку траен подвиг.
    Со губењето на контролата врз идентитетските белези, сите три Илиндени се сведуваат на обична формалност, што е спротивно на Жртвата што ја поднесоа генерациите пред нас.

ПАРАЛЕЛЕН ПРЕГЛЕД: ПОЛИТИЧКИ НЕСОБРАЈ ИЛИНИДЕНСКИ ПАТ

ФИНАЛЕ :

ПАТОКАЗОТ ЗА ИДНИНАТА
​
Посланието за Илинден 2026 година не е само пахистичка Честитка, туку црвена линија исцртана од македонскиот архипастир.
​Прашањето за внесување на Бугарите во Уставот и зачувувањето на националниот интегритет не е прашање за следната изборна кампања, ова е прашање за опстанокот на Македонците како историски народ. Политичарите кои денес нудат „брзи и ургентни решенија“ мора да сфатат дека историјата сурово ги помни оние кои потклекнале, а ги прославува оние кои, по примерот на Илинденците и Свети Илија, останале исправени пред бурите.
​
Во зборовите на Златоустовата мудрост:
​„Секоја бура поминува, секое царство и власт доаѓаат и си заминуваат, но Вистината Божја и народот кој ја чува својата чест, остануваат засекогаш.“

Please follow and like us: