„Кога политиката ќе ја изгуби мерката, зборовите стануваат поголеми од државата.“
Аристотел

Аристотел
Пишува: Слободан ТОМИЌ

Понекогаш една фотографија кажува повеќе од илјада зборови.
Но понекогаш илјада партиски зборови не можат да ја сокријат целата слика.
Токму тоа го гледаме деновиве околу посетата на премиерот Христијан Мицкоски на Соединетите Американски Држави.
Една страна ја гледа фотографијата.
Другата страна треба да ја гледа државната агенда.
Зашто од Вашингтон до Њујорк, од средбите со американските институции и претставници на администрацијата на САД, до контактите со македонската дијаспора, од енергетиката, инфраструктурата, критичните минерали и високите технологии, до настапот на Македонија пред Обединетите нации, прашањето не е каде е направена една фотографија.
Прашањето е што државата успева да отвори како прашање пред своите стратешки партнери,а сепак, за дел од македонската опозиција целата приказна се обидува да се сведе на две зборчиња:
„Ходник дипломатија.“
Навистина?
Дали една државна посета се оценува според тоа каде е направена фотографијата?
Или според тоа што државата успева да отвори како прашање пред своите стратешки партнери?
РУБИО НЕ Е ХОДНИК

Да расчистиме една работа.
Разговорот на Мицкоски со американскиот државен секретар Марко Рубио во Њујорк беше претставен од премиерот како разговор со значење за стратешкото партнерство и континуираниот политички дијалог меѓу Македонија и САД.
СДСМ избра да го нападне токму форматот на разговорот и неговата протоколарна тежина, нарекувајќи го „неофицијален разговор во ходник“.
Тоа е нивно политичко право.
Но тогаш доаѓа фактот што ја руши конструкцијата.
Вчера Мицкоски оствари официјална средба со заменик-државниот секретар на САД, Кристофер Ландау.
На средбата присуствувале и Брендан Харнахан, помошник-државен секретар за Европа, и Даниел Лотон, заменик-помошник државен секретар за Европа, во чиј ресор се и балканските држави.
Разговорите опфатиле стратешко партнерство, политичка и економска соработка, економски развој и инвестиции, безбедност, регионална стабилност и улогата на Македонија како НАТО-сојузник.
Значи:
Не еден кадар.
Не еден ходник.
Не една фотографија.
Туку дипломатска агенда што продолжува.
И токму тука паѓа тезата дека целата американска посета може да се објасни со една фотографија.
СЕГА ДА ЗБОРУВАМЕ ЗА ДРЖАВАТА

Во САД не се разговарало само за протокол.
На маса се енергетиката, инфраструктурата, критичните минерали, дата-центрите, високите технологии и можностите за американски капитал.
Се отвораат прашањата за Чебрен и Галиште.
Се зборува за енергетските интерконектори и регионалната поврзаност.
Се отвора стратешкото прашање на антимонот кај Крива Паланка.
Се разговара за дата-центри и новата економија.
Тоа се теми за кои опозицијата има целосно право да бара одговори.
Но одговорот не е:
„Ходник.“
Одговорот треба да биде:
Колку инвестиции?
Колку работни места?
Колкава корист за државата?
Кои се гаранциите?
Кои се роковите?
Кои се ризиците?
Кој ја презема одговорноста?
Тоа е опозиција.
Сè друго е политички спектакл.
ФИЛИПЧЕ — КОГА ПАРТИСКИОТ РЕЧНИК СТАНУВА ПОГОЛЕМ ОД ДРЖАВНИОТ ИНТЕРЕС

И тука доаѓаме до Венко Филипче.
Не за да му се одземе правото на политичка критика.
Напротив.
Јавноста има право да го мери секој негов збор, како што има право да го мери зборот на секој политичар.
Но токму затоа треба да се гледа и политичкиот речник што се користи.
На официјалната страница на СДСМ од 12 мај 2026 година е објавена прес-конференција на Филипче со остри политички квалификации кон Мицкоски и ВМРО-ДПМНЕ, вклучително и тврдења поврзани со „криминална група“, „грабеж на државата“, „лажни вести“ и „предавници“.
Таквиот речник е дел од политичката конфронтација и треба да биде предмет на јавна проценка.
Но денес прашањето е друго:
Каде завршува политичката критика, а каде почнува политичкиот сленг?
Затоа што Вашингтон не е Бихаќка.
Стејт департментот не е партиски штаб.
Марко Рубио не е партиски функционер на ВМРО-ДПМНЕ.
Кристофер Ландау не е актер во македонската партиска пресметка.
И секој македонски политичар што комуницира со нив мора да знае дека зборот има тежина.
АКО НЕ СЕ СОГЛАСУВААТ, НЕКА КРИТИКУВААТ
Никој не бара од СДСМ да аплаудира.
Никој не бара Филипче да го пофали Мицкоски.
Опозицијата постои за да прашува.
Да контролира.
Да бара отчет.
Да открива пропусти.
Да бара документи.
Но постои разлика меѓу:
„Покажете го договорот.“
и
„Ова е екскурзија.“
Постои разлика меѓу:
„Колку чини делегацијата?“
и
„Ходникот не е кабинет.“
Постои разлика меѓу:
политичка контрола
и
политички потсмев,а кога потсмевот станува погласен од аргументите, граѓаните имаат право да прашаат:
Каде се аргументите?
МАКЕДОНЦИТЕ ВО ЊУ ЏЕРСИ, ЛИЦЕТО НА ТАТКОВИНАТА ДАЛЕКУ ОД ТАТКОВИНАТА

И додека партиите се препукуваат за ходници и фотографии, постои една друга слика од американската посета која не треба да биде заборавена.
Македонската заедница.
Храмот „Св. Кирил и Методиј“ во Њу Џерси.
Утринската литургија.
Празникот Рождество на Пресвета Богородица.
Средбата со Македонците кои илјадници километри далеку од татковината ја носат Македонија во своето срце.
За православниот Македонец, тоа не е протоколарна ставка.
Тоа е припадност.
Тоа е духовна врска.
Тоа е Македонија надвор од географските граници.
И ако еден премиер оди меѓу својот народ, разговара со него и застанува во православен храм, тоа не треба да биде предмет на потсмев.
Може да се критикува владината политика.
Може да се критикува секој договор.
Но не треба да се потценува врската меѓу државата и нејзината дијаспора.
Посетата на македонската заедница и присуството на литургијата во црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Њу Џерси се потврдени во денешните извештаи.
И СЕГА — ООН

Но сега доаѓа најважниот момент.
Њујорк.
Обединетите нации.
Генерално собрание.
И премиерот Мицкоски ќе се обрати пред светската организација.
Тука повеќе нема „ходник“.
Нема партиски штаб.
Нема Фејсбук-потсмев.
Нема домашна политичка сцена.
Има светска говорница.
И таму Мицкоски нема да зборува само како лидер на ВМРО-ДПМНЕ.
Ќе зборува како премиер на Македонија.
Токму затоа неговиот настап треба да се слуша внимателно.
Што ќе каже за македонските државни интереси?
Што ќе каже за безбедноста?
Што ќе каже за НАТО?
Што ќе каже за европската иднина?
Што ќе каже за економскиот развој?
Што ќе каже за регионалната стабилност?
И што ќе каже за Македонија пред светот?
Тоа е вистинскиот тест.
МИЦКОСКИ МОЖЕ ДА БИДЕ КРИТИКУВАН, НО НЕ ИСМЕВАН КАКО ЗАМЕНА ЗА АРГУМЕНТИ

Оваа колумна не е покана за некритичко величење на Мицкоски.
Напротив.
Секој договор мора да биде проверлив.
Секоја инвестиција мора да биде транспарентна.
Секој проект мора да има економска логика.
Секој рударски проект мора да ги помине највисоките еколошки стандарди.
Секоја државна делегација мора да биде оправдана.
Но ако опозицијата сака да биде сериозна, тогаш треба да го напаѓа резултатот, а не чевлите.
Да го напаѓа договорот, а не фотографијата.
Да ја анализира политиката, а не ходникот.
Зашто државата не се води со сарказам.
Се води со аргументи.
ФИНАЛЕ
И затоа денес најважното прашање не е:
Каде стоеше Мицкоски кога разговараше со Рубио?
Најважното прашање е:
Каде ќе стои Македонија кога Мицкоски ќе застане пред светот?
Ходникот ќе помине.
Фотографијата ќе остане во архивата.
Партиските соопштенија ќе бидат заборавени.
Но зборот кажан пред Обединетите нации останува.
И тука секој политичар треба да ја разбере наједноставната вистина:
Кога премиерот на Македонија влегува во дипломатскиот простор на Америка, партијата треба да остане чекор назад, а државата да оди чекор напред.
Може да не го сакате Мицкоски.
Може да не се согласувате со неговата политика.
Може да го критикувате секој негов потег.
Но кога премиерот зборува со стратешкиот сојузник на Македонија, а потоа оди пред Обединетите нации, една граница мора да постои:
границата меѓу партиската пресметка и државниот интерес.
Затоа што Македонија не е ходник.
Не е фотографија.
Не е партиско соопштение.
МАКЕДОНИЈА Е ДРЖАВА.

Утре, кога ќе се отвори говорницата на Обединетите нации, таму нема да стои ниту ВМРО-ДПМНЕ, ниту СДСМ.
Таму ќе стои Македонија.
И тогаш ќе видиме кој имал аргументи, кој имал резултати, а кој имал само зборови.


