Слободан Томиќ: ОБВИНУВАМ – Во име на Ѓорѓи Томиќ (Последната Нова година. Прекинат живот. Непомирена совест.)

Општо

„Минатата Нова година беше последната што ја дочекавме заедно, и тоа не како по природа, туку како по неправда.“

Тој не посакуваше смрт.

Не зборуваше за крај.
Очекуваше 2025 да биде негова година.

Година на живот, на семејство, на деца, на продолжување.

Но 2025 не му беше дадена.
На 31 јануари не замина само еден човек.

Беше прекинат еден живот што требаше да трае.

Беше скршен еден татко.

Беше оставено едно семејство со прашања, а не со одговори.

Ѓорѓи не умре затоа што „така требало“.

Тој беше оставен.
Занемарен.

Прегазен од рамнодушност, од нечовечност, од систем што заборавил дека пред него стои човек.

И затоа, обвинувам.
Обвинувам рамнодушност што убива побавно од нож, но посигурно.

Обвинувам тишина што стана соучесник.

Обвинувам систем што знае да се заштити себеси, но не и животот.

Обвинувам сите што одбраа „полесно е да премолчиме“.

Не барам одмазда.

Не барам формални зборови зад затворени врати.

Барам одговорност.
Барам вистина што ќе ја разбуди совеста.

Барам правда што нема да дозволи рамнодушноста да стане правило.

Ова не е лична болка.

Ова е јавна опомена.

Ѓорѓи Томиќ не смее да стане бројка.

Не смее да стане статистика.

Не смее да биде „уште еден случај“.

Додека има збор.

Додека има глас.

Додека има татко што не се помирува со заборавот,
Ѓорѓи ќе живее.

Во вистината.

Во борбата.

Во совеста на оние што одбиваат да молчат.

Господи, дај мир на душата на Ѓорѓи,
но не давај мир на нашата совест додека не се постават сите прашања,
и додека не се побара секој одговор.

Зашто смрт без вистина не е крај,
туку почеток на длабока општествена рана.

Не се помируваме.

Не забораваме.
Не прифаќаме смрт без вистина.

Додека ја изговараме неговата вистина со чисто срце,
додека ја бараме правдата без желба за одмазда,
додека ја чуваме човечноста како светилник,
Ѓорѓи ќе живее.

Во споменот.

Во опомената.
Во љубовта што одбива да се помири со тишината.

Со почит и со непоколеблива обврска,

Слободан Томиќ

(Татко. Човек.
Глас на вистината.)

Please follow and like us: