Колумна на Слободан ТОМИЌ – Од продажбата на знамето во 1995 до предавничкиот инженеринг: Каде избега почитта кон Македонската држава?

Македонија

​„Ако во Вашингтон, Париз или Берлин секој граѓанин без разлика на етничкото потекло се поклонува пред државното знаме и ја пее химната, зошто во Македонија политичките трговци ги научија своите коалициски партнери дека државните симболи се опционални, а идентитетот е стока за пазарење?“​

„Најголема казна за оние кои не се занимаваат со политика е да бидат владеени од полоши од себе.“​


Мудрецот: Сократ
Сократ

Пишува: Слободан ТОМИЌ

Слободан ТОМИЌ

РЕЗИМЕ:​

Поводот: 11 август 2026 година – 34 години откако Собранието во 1992 година ги утврди државната химна „Денес над Македонија“ и првобитното знаме со Сонцето од Кутлеш.
​Анатомија на предавството: Линијата на национално попуштање која започна во 1995 година под палката на Џорџ Сорос, Киро Глигоров и Бранко Црвенковски (со продажбата на знамето за 55 милиони долари и амнестија на приватизацијата), а кулминираше со Заев, Димитров, Маричиќ, Ковачевски и Венко Филипче, кои заедно со соросоидните стратези без грам срам туркаат нови уставни измени.
​
Етничкиот Парадокс и Дуи: Безобразното и отворено непочитување на македонското знаме и химна од страна на Али Ахмети, Бујар Османи и нивната дружина, кои за сите овие децении власт одбиваа да застанат пред државните симболи и покажаа дека оваа држава не ја чувствуваат како своја куќа.
​
Заклучокот: Времето на виткање кичма, уцени и селективен патриотизам е завршено. Симболите и државноста им припаѓаат на граѓаните кои ја почитуваат Македонија секој ден!

​11 Август 1992: Запечатување на државниот трезор

​На 11 август 1992 година, Македонија со гордост ги донесе законите за своите државни симболи. Собранието ги закова во историјата првобитното 16-крако златно сонце од Кутлеш на црвена основа и легендарната химна „Денес над Македонија“ од Владо Малески и Тодор Скаловски. Тоа беше бедемот на македонскиот национален трезор.
​Но, тој трезор многу брзо стана мета на политичките трговци.

Синџирот на националната распродажба: Од Сорос и Бранко до Заев, Димитров, Маричиќ и Ковачевски​

За да го разбереме денешниот политички циркус каде што ликови како Андреј Жерновски и Венко Филипче глумат „заштитници на знамето“, мора да го огледаме целиот синџир на национално деградирање:
​Првиот грев (1995 година): Кога Џорџ Сорос им шепна на Глигоров и Црвенковски „Што ќе ви е ова знаме од Кутлеш, сменете го!“, тогашната власт го продаде вековниот симбол преку ноќ за 55 милиони долари грантови и кредити, купувајќи си амнестија за криминалната приватизација.
​Идентитетскиот инженеринг: Тој преседан го отвори патот за истата матрица подоцна да го донесе Преспанскиот договор и уставните измени. Зоран Заев, Никола Димитров, Бојан Маричиќ и Димитар Ковачевски, потпомогнати од соросоидните стратези и невладини мрежи, со насмевка на лицето и без рошка срам го искасапија македонскиот идентитет.
​Финалистите на опозицијата: Денес, истиот тој СДСМ предводен од Венко Филипче и нивните гласноговорници продолжуваат да инсистираат на бугарскиот диктат и нови уставни измени, додека истовремено дигаат хистерија за уметнички графички рефлексии на сонцето во промотивен спот. Каков безрамен политички театар!

Али Ахмети, Бујар Османи и безделништвото кон државните симболи

​И додека македонските трговци го продаваа трезорот, нивните коалициски партнери од албанскиот блок го користеа тоа за отворено деградирање на државата.
​Со децении, Али Ахмети, Бујар Османи и нивната дружина од ДУИ, откако ги одложија калашниковите од германските и герилските структури, земаа функционери, министерства и милионски тендери од македонскиот буџет. Но, без ниту една струнка срам:
​Одбиваа да застанат на македонската химна.
​Не се поклонуваа пред македонското знаме.
​Го игнорираа државниот протокол каде и да се појавеа.
​Тоа не е прашање на права – тоа е отворено покажување дека оваа држава, нејзината историја и нејзините симболи не ги чувствуваат како свои, туку само како привремен плен додека се на власт!​

Како е во вистинските демократии?

​Ако ги погледнеме водечките светски сили, Соединетите Американски Држави, Германија, Франција или Обединетото Кралство, сите тие се изградени врз мултиетнички и мултикултурен концепт.
Но, таму постои едно златно и непишано правило:
​Во Вашингтон, Берлин, Париз и Лондон, без разлика каква сака да ти биде етничката или верската припадност, кога свири државната химна, сите застануваат мирно! Сите се поклонуваат пред знамето!
​Во тие држави, мултикултуризмот значи збогатување на општеството, а не бездржавност и непочитување на темелите.
Само во Македонија, благодарение на 35-годишниот зулум на македонските политички трговци и нивните коалиции, непочитувањето на химната и знамето се третираше како „нормална работа“.

Пресилно финале: Заврши времето на коленичење!

​Во пресрет на големиот јубилеј – 35 години од независноста на 8 септември 2026 година, пораката до Филипче, Жерновски, соросоидните стратези, но и до Али Ахмети и Бујар Османи мора да биде децидна, застрашувачки јасна и непоколеблива:
​Македонското знаме и македонската химна не се партиски реквизити за избори, ниту се стока за пазарење со оние кои не ја чувствуваат оваа држава за своја!
​
Секој функционер и секој граѓанин што зема плата од оваа земја има морална и законска обврска АПСОЛУТНО да ги почитува државните симболи.
​
Трговијата со националниот трезор што започна во 1995 година и продолжуваше со секоја следна предадена уцена, ЗАТОПЛЕНА Е И ЗАВРШИ ЗАВЕК!
​Политичарите ќе заминат Владите ќе паднат.
Коалициите ќе се распаднат.
​Но, Македонија останува!
Нејзиното знаме ќе се вее, а нејзината химна „Денес над Македонија“ ќе се пее со високо крената глава од сите што искрено ја сакаат оваа земја!
​

Please follow and like us: